องมันเผาร้อนฉ่าจนควันขึ้นด้วยสีหน้าเหม่อลอย จมูกของเขากระตุกไม่หยุด กลิ่นของมันเผานี้เหมือนมีพลังวิเศษที่ทำให้เขาต้องสูดลมหายใจเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่รู้จักอิ่ม เหมือนต้องการจะสูบกลิ่นหอมนี้เข้าปอดให้หมดอย่างไรอย่างนั้น
เมื่อได้ยินคำพูดของปู้ฟาง ชายหนุ่มก็พยักหน้าอย่างเหม่อลอยตอบรับ เขาไม่เคยคิดเลยว่ามันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬจะสวยงามชวนหลงใหลได้ถึงเพียงนี้
มันฝรั่งนี้เป็นสมุนไพรหายากระดับแปด คนส่วนมากมักนำไปปรุงโอสถทิพย์ด้วยวิธีการเล่นแร่แปรธาตุ ไม่มีใครบ้าเหมือนไอ้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี่หรอก ที่จะเอาของล้ำค่าเช่นนี้ไปทำอาหารกิน
ต้วนอวิ๋นต่อต้านการนำมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬไปทำอาหารอย่างหัวเด็ดตีนขาด แต่เขาก็ต้องยอมรับว่ามันฝรั่งที่เผาเสร็จแล้วสวยงามมากจริงๆ
“ลองชิมดูสิ รับรองรสชาติดีเสียยิ่งกว่าหน้าตาอีก”
ควันสีเขียวลอยวนอยู่รอบข้อมือของปู้ฟาง จากนั้นมีดทำครัวกระดูกมังกรทองก็ปรากฏขึ้นในมือชายหนุ่ม
ประกายมีดทอแสงวาบ เขาหั่นมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬออกเป็นสองซีกแล้วส่งซีกหนึ่งให้ต้วนอวิ๋น
มันกินได้จริงๆ หรือ
ต้วนอวิ๋นกลืนน้ำลายดังเอื๊อก เขาตวัดสายตามองปู้ฟางพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ หนึ่งที
ใน
