ทรงเกียรติคนแรกที่ถูกมีดทำครัวแทงตายหรือ
“อ้อ โทษที ผิดอัน”
ใบหน้าของปู้ฟางแข็งทื่อ เขาพึมพำอย่างเก้อเขินเมื่อเห็นมีดทำครัวกระดูกมังกรทองในมือ มีดนั้นกลายสภาพกลับเป็นควันสีเขียวก่อนจะหายไป
จากนั้นเสียงฟู่ก็ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมควันสีเขียวเหมือนเดิม แต่กลับเป็นกระทะกลุ่มดาวเต่าดำที่โผล่ขึ้นมาแทน ปู้ฟางกำมันเอาไว้แน่นพลางยกขึ้นเหนือศีรษะต้วนอวิ๋น
ชายหนุ่มผมเทามองกระทะด้วยสายตาท้อแท้ พูดกันตามตรง ใช้มีดยังดีเสียกว่า
…..
“เจ้าต้องควบคุมความร้อนของเพลิงให้นิ่ง อย่ากระวนกระวาย อย่าใจร้อน ค่อยๆ ใช้เวลาปรับ ใจเย็นๆ”
เสียงสงบนิ่งของปู้ฟางดังขึ้นที่ด้านหนึ่งของป่า เปลวเพลิงกำลังลุกไหม้ร้อนแรง อุณหภูมิค่อยๆ สูงขึ้นเรื่อยๆ
ต้วนอวิ๋นเอียงศีรษะที่บวมปูดไปข้างๆ ขณะลดตัวลงนั่งข้างหลุมใหญ่ ในหลุมนั้นมีเพลิงสีแดงเจิดจ้ากำลังเผาไหม้อยู่ เป็นเพลิงสังเคราะห์ของเขานั่นเอง
ปู้ฟางเดินมาอยู่ข้างๆ พลางวางมือลงบนไหล่ของต้วนอวิ๋น ดวงตามองไปยังมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬที่กำลังผ่านกระบวนการเผาอยู่ในหลุม
พลังชีวิตภายในมันฝรั่งถูกดึงออกจากเนื้อไหลเข้าสู่เปลวเพลิงสังเคราะห์ ทำให้เปลวเพลิงนั้นทวีความร้อนแรงยิ่งขึ้นไปอีก
“เอามัน
