ฝรั่งไปเผาเช่นนี้มันจะยังใช้ได้อยู่หรือ เจ้าเอาวัตถุดิบล้ำค่านี่ไปเททิ้งน้ำเสียเฉยๆ หากเจ้าเป็นศิษย์สำนักข้า ถ้าโดนจับได้ว่าทำอะไรเช่นนี้คงถูกเอาไปขังในคอกหมูแล้ว” ต้วนอวิ๋นพูดอย่างอ่อนระโหยโรยแรง พลางมองปู้ฟางที่กำลังตื่นเต้นดีใจ
“มันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬนี้เป็นวัตถุดิบชั้นเลิศ จะกินไม่ได้ได้อย่างไรกัน แน่นอนว่าทั้งกินได้และเป็นของอร่อยที่หาได้ยากยิ่ง เพราะฉะนั้นอย่าทำให้เพลิงของเจ้ามอดเป็นอันขาด คงอุณหภูมิให้นิ่งไว้” ปู้ฟางพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ
ชายหนุ่มเดินไปที่ข้างหลุมพลางมองเพลิงใกล้ๆ อุณหภูมิของมันสูงมาก ทั้งยังควบคุมได้อีกด้วย เพลิงสังเคราะห์นี้ไม่ใช่สิ่งที่เพลิงธรรมดาสามัญจะเทียบชั้นได้เลย
หากพ่อครัวแม่ครัวใช้เพลิงนี้ทำอาหารได้ คงจะได้ประโยชน์มากโขเลยทีเดียว
ปู้ฟางยื่นมือออกไปอังหน้าหลุม ประสาทสัมผัสเฉียบคมขึ้น พลังปราณไหลออกจากมือเหมือนงูตัวเล็กที่พุ่งเข้าใส่ใจกลางเพลิงสังเคราะห์เต็มๆ
มันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬที่อยู่ตรงกลางเปลวเพลิงสั่นขึ้นมาอย่างแรงโดยไม่คาดคิด จากนั้นภาพสิงโตคำรามดุร้ายก็ปรากฏขึ้น
แม้เค้าโครงของมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬจะยังคงเห็นรางๆ อยู่กลางเพลิงสังเคราะห์ แต่สีทองของมันก็
