ุ่มดาวเต่าดำลอยอยู่เหนือศีรษะเขา เพลิงที่ต้วนอวิ๋นส่งมานั้นทำได้เพียงพุ่งเข้าปะทะมันแล้วสลายหายไปในอากาศเท่านั้น
เขาอยากจะลองใช้เพลิงสีแดงนี้ปลุกกระทะกลุ่มดาวเต่าดำให้ทำงาน แต่หลังจากที่ปล่อยให้มันโดนเพลิงยิงใส่อยู่พักใหญ่ อุณหภูมิของกระทะกลับไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย
เหมือนที่ระบบว่าไว้จริงๆ เสียด้วย… มีเพียงเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีเท่านั้นที่จะทำให้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำทำงานได้
“ใครจะไปคิดว่าเจ้าจะต้านทานพลังของเปลวเพลิงสังเคราะห์ของข้าได้ ดูเหมือนว่าข้าจะประมาทเจ้าไปหน่อย… ซ่อนความสามารถที่แท้จริงเอาไว้ได้เก่งนักนะ”
สีหน้าของต้วนอวิ๋นเปลี่ยนเป็นเย็นชา เขากดยันต์ในมือ จากนั้นฝ่ามือเปลวเพลิงก็เบนออกจากลุ่มศิษย์สำนักเจดีย์นภากระจ่างพุ่งเข้าหาปู้ฟางทันที
ส่วนปู้ฟางกลับมองต้วนอวิ๋นด้วยสายตาที่มองคนบ้า
เขาเพิ่งโผล่ออกมาจากพุ่มไม้และแค่อยากดูมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬเท่านั้น แต่ไอ้ต้วนอวิ๋นอะไรนี่กลับอยากจะสังหารเขาขึ้นมาเฉยๆ ช่างเป็นสถานการณ์ที่คิดอย่างไรก็ไม่มีวันเข้าใจ
ปัง!
ฝ่ามือเพลิงตบลงใส่ปู้ฟางเต็มๆ เพลิงร้ายทำเอาพื้นดินมอดไหม้กลายเป็นตอตะโก จากนั้นก็พุ่งกลับขึ้นสู่ท้องฟ้าเหมือนเมฆรูปเห็ด
คราวนี้คงได้ฤกษ์ตายจริงเสียที…
ต้วนอวิ๋นถอนหายใจออกมาเบาๆ พลังของฝ่ามือนั้นรุนแรงกว่านกเพลิงเป็นอันมาก นกเพลิงนั้นเขาแค่เอาไว้ใช้เล่นๆ เท่านั้น ชายหนุ่มคิดว่าถึงอย่างไรปู้ฟางก็ต้านทานการโจมตีเม
