ื่อครู่ไม่ได้แน่นอน เพลิงร้อนเหมือนนรกนั้นเกิดจากการสังเคราะห์ของสารเคมีที่คนธรรมดาไม่อาจทานทนได้
เมื่อศิษย์จากสำนักเจดีย์นภากระจ่างได้เห็นพลังจากฝ่ามือเบื้องหน้า ปากของพวกเขาก็กระตุกทันที
หากเป็นพวกเขาที่ถูกฝ่ามือเพลิงนั้นตบ ป่านนี้คงกลายเป็นขี้เถ้ามอบสารอาหารให้ผืนดินไปเรียบร้อยแล้ว
“คราว…คราวนี้น่าจะไม่รอดนะ” เยี่ยผังมองไปยังเปลวเพลิงที่เผาไหม้อย่างร้อนแรงด้วยสายตาไม่แน่ใจ
จากนั้นม่านตาของเขาก็หดแคบเมื่อเห็นเค้าโครงของคนที่ค่อยๆ โผล่ออกมาจากเปลวเพลิง
เมื่อเห็นภาพเดิมฉายซ้ำ กล้ามเนื้อในกายของต้วนอวิ๋นก็เกร็งขึ้นมาทันที
เขามองไปที่เปลวเพลิงเขม็ง เพลิงนั้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วพลันสลายตัวทันทีพร้อมด้วยเสียงถอนใจเบาๆ
ทันใดนั้นกระทะสีดำขนาดใหญ่ก็ลอยออกจากเปลวเพลิง พุ่งเข้าหาต้วนอวิ๋น
กระทะบ้าอะไรกันนี่
ต้วนอวิ๋นชะงักไป เขาพยายามยกมือปัดกระทะ เพราะแค่เห็นกระทะพุ่งเข้ามาก็รู้สึกไม่สบอารมณ์แล้ว
แต่ทันทีที่มือของต้วนอวิ๋นสัมผัสกระทะ ใบหน้าเรียบเฉยก็พลันปรากฏขึ้นหลังกระทะ
ปู้ฟางจับกระทะไว้มั่น จากนั้นก็ฟาดใส่ต้วนอวิ๋นอย่างจัง
