่มผมเทาเยาะเย้ยทุกคนบนพื้น
“ข้าพบมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬระดับแปดก่อน แต่ไอ้ศิษย์จากสำนักเจดีย์สวยหรูของเจ้าพยายามแย่งมันไปจากข้า ข้าก็เลยฆ่ามันทิ้งเสีย หมอนั่นตายเพราะอ่อนแอกว่า จะมาโทษว่าเป็นความผิดข้าได้อย่างไร”
ผู้อาวุโสจากสำนักเจดีย์นภากระจ่างพ่นลมเยาะ ดวงตามองไปที่พืชสีเขียวเข้ม พลังปราณเข้มข้นไหลวนอยู่บนใบไม้สีเขียวชอุ่มเงางาม มองแค่แวบแรกอาจไม่รู้สึกว่าวิเศษวิโสอะไร แต่เขาก็รู้ว่ามันเป็นพืชหายาก ตัวเขาเองก็ประหลาดใจกับการค้นพบมันฝรั่งหัวสิงโตทมิฬระดับแปดนี้เช่นกัน
สมุนไพรระดับแปดถือว่าเป็นของล้ำค่าอย่างยิ่ง
“แต่ก็ยังไม่ใช่เหตุสมควรที่จะสังหารศิษย์ของสำนักเจดีย์นภากระจ่างอยู่ดี” ผู้อาวุโสสูดลมหายใจเข้าลึก เดินหน้ากดดันชายหนุ่มผมเทาตรงหน้าต่อ ดวงตาของเขาคมกริบขึ้นกว่าเดิม ศิษย์หลายคนรอบกายเริ่มง้างคันธนู ทุกคนเล็งปลายลูกศรไปที่ชายหนุ่มผมเทาตรงหน้า
ชายหนุ่มผมเทายิ้มเยาะจากนั้นก็หมุนคอเสียงดังกร็อบ ดวงตาของเขาก็เย็นชาลงเช่นกันขณะมองไปยังผู้ฝึกตนจากสำนักเจดีย์นภากระจ่าง
“เป็นแค่สำนักเล็กๆ บนสนามฝึกของข้าแท้ๆ แต่กลับกล้าทำตัวเย่อหยิ่งจองหองไม่รู้สี่รู้แปด สมแล้วที่เป็นพวกขี้กะโล้ที่เกิดในพื้นที่รกร้างว่างเปล่าไร้อารยะ ในเมื่อพวกเจ้าอยากรนหาที่ตายนัก…ก็ลงนรกกันไปเสียให้หมดจะเป็นไร” ชายหนุ่มผมเทาหัวเราะเสียงดังลั่น จิตสังหารเอ่อล้นดวงตา
ครืด…
กระแสพลังปั่นป่วนระเบิดขึ้นจากกายเขา
ผู้อาว