ก ชายผู้นั้นพ่นลมเยาะออกมาจากนั้นก็เล็งคันศรไปที่สุนัขป่าตัวนั้น ลูกธนูเรืองแสงแล่นออกจากคันศร พุ่งเข้าใส่สุนัขป่าที่กำลังตรงเข้าหาปู้ฟาง เจาะทะลุร่างของมันทันที
สุนัขตัวนั้นถูกปักลงกับพื้น เสียงหอนเบาๆ ด้วยความทรมานของมันลอยมาเข้าหูปู้ฟาง
ชายหนุ่มมองสุนัขป่าที่ถูกปักลงบนพื้นจากนั้นก็เงยหน้าขึ้น เขามองคนทั้งสามที่ยืนอยู่บนต้นไม้อย่างองอาจพลางมุ่นคิ้ว
อะไรกันนี่ พวกนี้มาเพื่อฉกวัตถุดิบของเขาหรือ
สุนัขป่าตัวที่เหลือหอนออกมายาวๆ ก่อนจะพากันล่าถอยไป บรรยากาศเงียบสงบของป่ากลับคืนมาอีกครั้ง ความเย็นเยือกเงียบสงัดพลันเข้ามาแทนที่
ทั้งสามกระโดดลงบนพื้นพลางเดินมาหาปู้ฟาง
“เจ้ามาจากหมู่บ้านใกล้ๆ นี้หรือ กล้าดีอย่างไรจึงบุกเข้ามาในดินแดนแสนภูผาคนเดียวเช่นนี้ นี่ไม่ใช่สถานที่ที่คนอย่างเจ้าจะเข้ามาวิ่งเล่นได้” ชายหน้านิ่งขมวดคิ้วใส่ปู้ฟางพลางตะโกนใส่เขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา คนผู้นี้กำลังดูถูกปู้ฟางว่าเป็นพวกอ่อนปวกเปียกไร้ความสามารถด้านการต่อสู้
ส่วนอีกสองคนก็เอาแต่มองปู้ฟางด้วยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า
“เจ้าไม่ได้จะมาฉกวัตถุดิบของข้าหรอกหรือ” ปู้ฟางชะงักไป เขาตอบคำถามด้วยคำถาม
วัตถุดิบรึ วัตถุดิบอะไรกัน
