้อย เขาสัมผัสได้ถึงกระแสพลังปราณที่กำลังเดือดพล่านในหม้อตรงหน้า
คุณภาพของเนื้องูกำลังเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เนื่องจากทำปฏิกิริยากับข้าวโลหิตมังกรและน้ำหล่อวิญญาณ พลังปราณในข้าวที่ผสมกับพลังปราณในน้ำ ทำให้หม้อนี้ส่งกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ออกมา
ทันทีที่กลิ่นหอมเข้มพาตัวเองให้หลุดออกจากไอน้ำได้ มันก็ระเบิดออกไปทุกทิศทางพร้อมแสงเจิดจ้าที่ทำให้ป่ามืดมิดพลันสว่างขึ้น ราวกับหม้อใบนี้เป็นโคมไฟอย่างไรอย่างนั้น
เมื่อเห็นดังนั้นปู้ฟางก็อดพึงพอใจในตนเองไม่ได้ นี่ละคือความหมายที่แท้จริงของการทำอาหาร เป็นความสวยงามเจิดจรัสที่ทำให้น้ำลายไหลไปในเวลาเดียวกัน ท่ามกลางความรกร้างกว้างใหญ่ของดินแดนแสนภูผา เขาสามารถลิ้มรสอาหารรสเลิศได้เสมอ ตราบที่ที่มีฝีมือมากพอ
ยิ่งไปกว่านั้น งานศิลปะที่เรียกว่าอาหารของเขายังทอประกายอบอุ่นอีกด้วย!
กลิ่นหอมน่ากินค่อยๆ กระจายตัวไปในป่าเหมือนสตรีแสนยั่วยวนที่เต้นระบำวนรอบต้นไม้ ไม่นานนักเสียงกรอบแกรบก็เริ่มดังขึ้น มันทำลายความเงียบสงัดของป่าไม้ยามวิกาล ดวงตาละโมบคู่หนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางหมู่ไม้หนา
เสียงคำรามดังลั่นก้องขึ้นฟ้า
จากนั้นบรรดาอสูรเวทก็เริ่มพุ่งเข้ามาล้อมปู้ฟางเอาไว
