ลังปราณสีดำ แล้วพุ่งหายไปในอากาศไกลโพ้น
ดวงตาของมหาพรตที่ซ่อนไว้เบื้องหลังหน้ากากสั่นไหว เท้าขาวใสเหมือนหยกของนางเหยียบไปบนอากาศ ก่อนติดตามผู้นำลัทธิไป ร่างของทั้งคู่หายไปในความมืดมิดยามค่ำคืน
องครักษ์โลหิตลุกขึ้นยืนพลางมองไปรอบๆ เขาจ้องไปที่พื้นดินว่างเปล่าซึ่งเคยมีหอคอยสีดำตั้งตระหง่านอยู่ ในเมื่อหอคอยหายไปแล้ว แปลว่าเขาก็ไม่จำเป็นต้องอารักขาอะไรอีก ถึงเวลาที่เขาจะได้ไปเข้าร่วมกับองครักษ์โลหิตคนอื่นๆ ในการออกศึกสงครามเสียที
เมื่อลัทธิอสุรากลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง ทั่วทั้งผืนแผ่นดินของดินแดนทางใต้จะต้องกลายเป็นลูกไก่ในกำมือพวกเขา
….
ณ สำนักเมฆาขาว
โครงร่างของอาคารวิจิตรนับไม่ถ้วนตั้งตระหง่านอยู่ภายในม่านเมฆสีขาวมัว ตึกเหล่านี้ถูกสร้างอย่างเป็นระเบียบ ทั้งหมดปกคลุมเอาไว้ด้วยทะเลเมฆสีขาว ดูราวกับเป็นแดนสุขาวดีในตำนาน ตรงกลางมีสระน้ำขนาดเล็กที่มีศาลามากมายรายล้อมอยู่
ด้านบนสระน้ำที่มีหมอกปกคลุมมีเรือลำเล็กอยู่ลำหนึ่งที่เห็นได้รางๆ ผ่านม่านหมอกขาว ชายคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนเรือลำนั้น
ชายผู้นั้นกำลังตกปลาในสระอย่างสบายอารมณ์ เสียงน้ำแผ่วเบาสะท้อนไปทั่วบริเวณ เบ็ดของเขาสั่นเป็นระยะเมื่อปลา
