มากินเหยื่อ เบ็ดที่สั่นสะเทือนทำให้ผิวน้ำราบเรียบกระเพื่อมเป็นวง
ไป๋จ่านเหาะมาหยุดอยู่ข้างสระน้ำ ดวงตามองไปยังเรือน้อยที่อยู่กลางสระ
“ท่านเจ้าสำนักขอรับ… เราได้รับจดหมายลับจากสำนักความลับแห่งสวรรค์ขอรับ”
สีหน้าของไป๋จ่านจริงจังเป็นอันมาก เนื่องจากสำนักความลับแห่งสวรรค์นั้นจัดได้ว่าเป็นสำนักที่ลึกลับที่สุดในดินแดนทางใต้แห่งนี้ ทุกสำนักต่างให้ความเคารพพวกเขาไม่น้อย
จดหมายลับที่สำนักความลับแห่งสวรรค์ส่งมา ย่อมเป็นเรื่องสำคัญมากอย่างแน่นอน
จ๋อม!
เรือซึ่งไร้ลมส่งเคลื่อนที่มาหยุดอยู่ข้างตลิ่งทันที
ชายวัยกลางคนในชุดกันฝนที่ทำจากฟางและหมวกไม้ไผ่ก้าวออกจากเรืออย่างไม่รีบร้อน บนหลังมีตะกร้าใส่ปลาที่จับมาได้อยู่ เขามองไป๋จ่านด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“จดหมายลับที่ส่งมาจากสำนักความลับแห่งสวรรค์หรือ ในนั้นเขียนเรื่องลัทธิอสุราเอาไว้หรือไม่”
เจ้าสำนักเลิกคิ้วขึ้นพลางเอ่ยถามไป๋จ่านด้วยน้ำเสียงตกใจ
ไป๋จ่านย่อมไม่รู้ว่าในจดหมายเขียนเรื่องอะไรไว้ เขาเพียงนำจดหมายมาส่งให้ถึงมือเจ้าสำนักเท่านั้น
เจ้าสำนักวางตะกร้าใส่ปลาลงแล้วเช็ดน้ำออกจากมือ ก่อนจะรับจดหมายมาจากไป๋จ่าน เขาค่อยๆ อ่านจดหมายจากสำนักความลับแห่งสวรรค์