อย่างตั้งใจทุกตัวอักษร
ทันทีที่อ่านจบ จดหมายก็พลันเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงสีฟ้าแล้วกลายเป็นเศษขี้เถ้าไปในพริบตา
“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องออกเดินทางเสียหน่อย…” หลังจากอ่านจดหมายจบเจ้าสำนักก็หัวเราะอย่างรื่นเริง เสียงหัวเราะของเขาสะท้อนก้องไปทั้งสำนักเมฆาขาว
ไป๋จ่านงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอันมาก แต่เขาก็ไม่ได้อยู่ในจุดที่จะตั้งคำถามกับเจ้าสำนักได้ จึงทำเพียงเดินตามอีกฝ่ายไปเท่านั้น
….
บรรยากาศภายในสำนักที่ทรงอิทธิพลต่างๆ ของดินแดนทางใต้หนักอึ้งขึ้นมาทันทีภายในเวลาอันสั้น
ผู้ฝึกตนระดับหัวกะทิของแต่ละสำนักถูกส่งออกไปปฏิบัติภารกิจอย่างเร่งด่วน ทำให้บรรดาศิษย์ในสำนักต่างพากันเกาศีรษะด้วยความฉงน ผู้ที่ถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจในครั้งนี้ล้วนยืนอยู่บนจุดสูงสุดของดินแดนทางใต้ด้วยกันทั้งสิ้น ทุกครั้งที่พวกเขาออกโรง มักเกิดเหตุการณ์พลิกแผ่นดินขึ้นเสมอ ดังนั้นต้นตอที่ทำให้พวกเขาต้องออกมาลงมือเองในครั้งนี้ย่อมเป็นเรื่องสำคัญยิ่งยวดอย่างแน่นอน...
ณ ทางเข้าดินแดนแสนภูผา ร่างสูงโปร่งกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่เทือกเขาส่วนลึก โดยไม่ได้รับรู้ถึงความปั่นป่วนภายในสำนักน้อยใหญ่แต่อย่างใด
