ด้วยความเคารพนบนอบ
พอคนทั้งคู่จากไป กษัตริย์หนุ่มจึงผ่อนคลายความตึงเครียดได้อย่างแท้จริง หากทั้งสองยังอยู่ในนครหลวง เขาก็จะรู้สึกกดดันไม่รู้จักจบสิ้น เมื่อทั้งสองจากไปเรียบร้อย ทุกอย่างจึงกลับมาสงบสุขอีกครั้ง
…
เทือกเขาอู่เหลียงสูงตระหง่านเป็นสถานที่ตั้งของสำนักความลับแห่งสวรรค์อันแสนเรียบง่ายเก่าแก่
บนจัตุรัสความลับแห่งสวรรค์ บรรดาศิษย์ของสำนักกำลังตั้งหน้าตั้งตาฝึกปราณกันอย่างแข็งขัน
ที่ด้านหนึ่งของจัตุรัสมีกระท่อมเล็กๆ ซึ่งทำจากไม้ซุงตั้งอยู่ เสียงบานประตูเก่าแก่เปิดดังเอี๊ยด พร้อมชายชราคนหนึ่งที่ค่อยๆ เดินออกจากกระท่อมมาอย่างช้าๆ
ตาแก่ขี้เมาเจ้าเก่ากำลังนอนเอกเขนกอาบแดดสบายอุราอย่างขี้เกียจอยู่ที่ด้านหนึ่งของจัตุรัส เมื่อเห็นชายชราที่กำลังเดินออกมา ตาแก่ขี้เมาก็รีบผุดลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าตกใจ พลางเดินไปหาอีกฝ่ายด้วยท่าทางเคารพนบนอบปนเร่งรีบ
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ออกมาด้วยธุระอะไรหรือขอรับ”
ตาแก่ขี้เมาเก็บน้ำเต้าใส่สุราของตนกลับไป แม้ร่างทั้งร่างจะคลุ้งด้วยกลิ่นน้ำเมา แต่น้ำเสียงที่ถามไถ่ชายชราก็ยังเต็มเปี่ยมด้วยความเคารพ
ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักความลับแห่งสวรรค์มองตาแก่ขี้เมาด้วยสายตาอบอุ่น พลาง
