ได้ปรากฏให้เห็นบนใบหน้าของเขาแต่อย่างใด ผู้อาวุโสซุนตัวแข็งทื่อไปเรียบร้อย ช้อนกระเบื้องตกลงบนโต๊ะเสียงดังเคร้ง
เขารู้สึกเหมือนถูกจับแก้ผ้าโยนลงไปในทะเลหินหลอมละลาย ความเผ็ดแทรกซึมเข้าไปในทุกอณูของร่าง มันรุนแรงเสียจนโลกพลันบิดเบี้ยวไปหมด หากจะบอกว่าทวารทั้งเจ็ดของผู้อาวุโสซุนปล่อยควันร้อนออกมาไม่ขาดสายก็คงไม่ได้กล่าวเกินจริงไปนัก ใบหน้าของเขาบูดเบี้ยวเหมือนโดนเหยียบเท้า
สีหน้าของผู้อาวุโสซุนเปลี่ยนจากแดงไปเป็นแดงเข้ม จนกลายเป็นม่วงในที่สุด
“แค่ก แค่ก...”
พอกลืนเต้าหู้ผัดพริกลงท้องไป เขาก็นอนเอาหน้าแปะอยู่บนโต๊ะพร้อมไอออกมาอย่างรุนแรง มือยกกุมลำคอของตนเอง คอของเขาตอนนี้รู้สึกเหมือนจะพ่นไฟได้อย่างไรอย่างนั้น
“น้ำ…”
เสียงแหบเล็ดลอดออกมาจากเสียงไอโขลกๆ ไม่หยุด
ผู้อาวุโสซุนรู้สึกอยากตบตัวเองให้ตายคามือ เหตุใดเขาจึงจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องไปได้ เขาเริ่มคิดแล้วว่าหรือตนเองจะต้องมาตายเพราะรสชาติเผ็ดเหลือร้ายนี้กันแน่
หากเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง ชาวบ้านคงไม่ได้เพียงลือกันว่ามีขั้นเทพแห่งสงครามตายอย่างน่าอนาถที่สุดในประวัติศาสตร์ของผู้ฝึกตนขั้นเทพแห่งสงคราม แต่คงเล่าต่อด้วยว่าความตายแสนอนา
