ฟางนั้นยอดเยี่ยมเกินบรรยายจริงๆ
อาหารจานสุดท้ายที่ถูกนำออกมาคือกระทะเทพแห่งโชคชะตา
ปู้ฟางเดินถือหม้อเล็กออกมาจากครัวแล้ววางมันลงบนโต๊ะ
หน้าตาของกระทะเทพแห่งโชคชะตาทำให้ทั้งไป๋จ่านและจินคุนตกใจทั้งยังสงสัยใคร่รู้ไปพร้อมๆ กัน
เมื่อพวกเขาเห็นหม้อนั้น ทั้งสองก็รู้แล้วว่าประสบการณ์ที่ตนเองจะได้รับจากอาหารที่เห็นและกินเข้าไปในวันนี้ ต้องยอดเยี่ยมกว่าอาหารทั้งหมดที่พวกเขาเคยกินมาทั้งชีวิตก่อนจะมาที่ร้านเล็กๆ แห่งนี้แน่นอน
เป็นการยากที่จะได้เห็นคนกินอาหารที่ยังคงอยู่ในหม้ออย่างเอร็ดอร่อย
แต่จินคุนก็เห็นไป๋จ่านตักอาหารในหม้อเข้าปากตรงๆ อย่างมีความสุข จนตัวเขาเองเริ่มอยากกินอาหารที่สั่งขึ้นมาบ้างแล้ว
“เมื่อไหร่เจ้าจะเอาอาหารของข้ามาให้บ้าง ข้าเริ่มทนไม่ไหวแล้ว” จินคุนมองปู้ฟางพลางเอ่ยถาม
ปู้ฟางหันไปมองอีกฝ่ายก่อนตอบเสียงเรียบ “หากเจ้าไม่อดทนก็จะไม่ได้กินเต้าหู้ร้อนๆ อร่อยๆ”
พอพูดเสร็จชายหนุ่มก็หันหลังกลับเข้าครัวไป เขาตั้งใจจะทำอาหารรสจัดมากๆ ที่จินคุนสั่ง แต่ควรจะทำอะไรดีถึงจะตอบโจทย์นั้นได้
ปู้ฟางคิดอยู่สักพักก่อนจะตัดสินใจได้
ซ่า!
เขาหยิบเต้าหู้สดชิ้นใหญ่ออกมาแล้วควงมีดทำครัว
