กระดูกมังกรทองในมือ จากนั้นก็ใช้ทักษะการใช้มีดอันยอดเยี่ยมหั่นเต้าหู้ให้เป็นลูกเต๋า
เต้าหู้ชิ้นเล็กเหล่านี้ยืดหยุ่นเด้งดึ๋งขณะถูกเทลงไปในชาม
“อาหารที่มีรสจัดมากๆ หรือ… ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้ลองทำอาหารจานนั้นดู”
ปู้ฟางพึมพำก่อนจะติดเตาแล้วเริ่มอุ่นกระทะ เขาหยิบเนื้อวัวมังกรพเนจรออกมาสับให้เป็นเนื้อบด ทั้งยังหั่นกระเทียมสายฟ้าปีศาจที่ระบบจัดหามาให้ให้เป็นชิ้นเล็กๆ กระเทียมนี้เป็นสมุนไพรที่มีระดับค่อนข้างต่ำ
เมื่อทำเสร็จ กลิ่นฉุนเผ็ดก็ฟุ้งกระจายไปทั่วครัว ปู้ฟางหรี่ตาเมื่อเห็นกระแสไฟฟ้าเล็กๆ วิ่งกระจัดกระจายอยู่บนผิวของกระเทียมสายฟ้าปีศาจ
หลังจากล้างเต้าหู้ด้วยน้ำจากทะเลสาบเทือกเขาปราณสวรรค์แล้ว เต้าหู้ก็ยิ่งเด้งกว่าเดิมเหมือนเป็นวิญญาณตัวน้อยที่มีชีวิต
ฉ่า!
เขาเทกระเทียมสายฟ้าปีศาจและเนื้อวัวมังกรพเนจรบดลงในกระทะแล้วเริ่มผัด
กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อและกระเทียมเริ่มลอยออกมา
ดวงตาของเซียวเสี่ยวหลงเป็นประกายขึ้นทันทีเมื่อได้เห็นการทำอาหารของปู้ฟาง
‘ดูเหมือนว่าเขากำลังทำเต้าหู้ผัดพริก’ เซียวเสี่ยวหลงคิด เขาเคยชิมเต้าหู้ผัดพริกฝีมือปู้ฟางแล้วครั้งหนึ่ง รสชาติของมันเข้มข้นจัดจ้านจริงเสียด้วย
