องเต้าหู้ผัดพริกในจาน จากนั้นรูม่านตาของเขาก็หดแคบทันที เมื่อเห็นว่าบนผิวของเต้าหู้มีสายฟ้าสีแดงแล่นผ่านเป็นพักๆ ระหว่างเต้าหู้แต่ละก้อน
อาหารจานนี้มีสายฟ้าอยู่จริงๆ เสียด้วย!
แล้วจู่ๆ เขาก็เห็นว่าปู้ฟางหยิบโถอะไรบางอย่างมาถือไว้
โถเล็กๆ นั้นเป็นสีแดง ทั้งยังมีรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาด ใครก็ตามที่ได้เห็นคงมิวายตัวสั่น
“เถ้าแก่ปู้ นั่น… นั่นมันอะไรน่ะ”
“เขาไม่ได้ขอเป็นพิเศษหรือว่าอยากกินอาหารรสจัดสุดๆ แล้วเราจะลืมใส่… ซอสพริกนี่ไปได้อย่างไร” ปู้ฟางหมุนโถในมือเล่นพลางยิ้มมุมปาก
ซอส ซอสพริก
เซียวเสี่ยวหลงอึ้งไปทันที
“ซอสนี้มีชื่อว่าซอสพริกอเวจี ความเผ็ดนั้นเรียกได้ว่าเกินจินตนาการมนุษย์… จนถึงตอนนี้ข้าเคยใช้เพียงแค่หยดเดียวเท่านั้น” ปู้ฟางเอ่ย
เขาหยิบช้อนขนาดใหญ่ออกมาพลางตักซอสพริกอเวจีขึ้นมาเต็มช้อน แล้วเทลงบนเต้าหู้ผัดพริก
เนื้อของซอสมีสีแดงสดทั้งยังมีกลิ่นเข้มข้นมาก...
ทันทีที่เทใส่เต้าหู้ ซอสพริกอเวจีก็ซึมเข้าเนื้อเต้าหู้แล้วละลายรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
ซอสพริกอเวจี แค่หนึ่งหยดก็เกินพอจะทำให้ปากของใครก็ตามที่กินเข้าไปต้องลุกเป็นไฟ แค่หนึ่งช้อนก็เพียงพอจะทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในขุมนรก ส่ว
