้รสชาติเผ็ดและหวาน
ความเผ็ดไม่ใช่รสชาติเอกของอาหารจานนี้แต่อย่างใด
พอจินคุนที่นั่งอยู่ในร้านได้กลิ่นนี้ เขาก็ยิ้มประหลาดออกมาเล็กน้อย
“กลิ่นเผ็ดนี้ไม่ได้เข้มข้นเลยเถ้าแก่ปู้ เจ้าทำได้แค่นี้หรือ สงสัยวันนี้ร้านแห่งนี้จะเสียชื่อจริงๆ กระมัง เพราะทำอาหารให้ถูกปากข้าไม่ได้”
จินคุนหัวเราะร่วนขณะนั่งอยู่บนเก้าอี้
กร้วม! กร้วม!
แต่จินคุนที่เพิ่งเริ่มระเบิดเสียงหัวเราะออกมาก็ต้องหยุดชะงักไป เมื่อเสียงกินอาหารอย่างไม่เก็บอาการของไป๋จ่านดังแทรกขึ้นมา ใบหน้าของเขาแข็งทื่อ จากนั้นก็พ่นลมเยาะออกมาพลางหันหน้าไปมองทางอื่น
เมื่อปู้ฟางเปิดฝากระทะออก ไอน้ำหนาก็พุ่งออกมาแล้วกระจายไปในอากาศทันทีราวกับเป็นมังกรสีขาว
เต้าหู้นับไม่ถ้วนเด้งดึ๋งอยู่ในกระทะเหมือนมีชีวิต ผิวของเต้าหู้เป็นสีชมพูอ่อนที่ทำให้ลูกค้าคนใดก็ตามที่ได้เห็นต้องตาลุกวาว กลิ่นเผ็ดที่โชยออกมานั้นพอที่จะทำให้ใครหลายคนน้ำลายไหลได้
“อาหารจานนี้มีชื่อว่าเต้าหู้ผัดพริกสายฟ้า” ปู้ฟางเอ่ยเสียงเรียบ
เมื่อเซียวเสี่ยวหลงได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป ดูเหมือนว่าปู้ฟางจะไม่ได้ทำเต้าหู้ผัดพริกธรรมดาจริงเสียด้วย
“แล้วมันต่างกันอย่างไรเล่า” เซียวเสี่ยวหลงม
