นขั้นเซียนเทพ แน่นอนว่าเขาพรั่งพร้อมด้วยผลึกมากมาย แต่… ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะยอมให้ตนเองโดนโกง
“ท่านหัวหน้าขุนพลขอรับ ท่านอาจจะไม่รู้ แต่อาหารของร้านนี้ขายราคานี้มาตลอด เพราะอาหารที่ร้านเถ้าแก่ปู้นั้นคุณภาพสมราคาขอรับ” จ่านคงเอ่ย
เขามาที่ร้านหลายครั้งแล้วจึงเข้าใจรสชาติของอาหารร้านนี้เป็นอย่างดี ด้วยเหตุนี้ชายหนุ่มจึงเริ่มแนะนำรายการอาหารในร้านให้กับอีกสามคนที่เหลือ
แต่ด้วยความที่เขาเองก็ยังไม่เคยกินครบทุกจาน จึงมีบางจานที่เขาแนะนำไม่ได้
“ฮ่าๆ… ตั้งแต่ข้าบรรลุปราณขั้นเซียนเทพเมื่อนานมาแล้ว ข้าก็ไม่สนใจอาหารธรรมดาทั่วไปในโลกใบนี้อีกเลย แต่ครั้งนี้ข้าจะกินให้มันหนำใจเลยทีเดียว” จินคุนตบโต๊ะแล้วหัวเราะร่วน
แต่เสียงหัวเราะของเขาก็แห้งหายไปอย่างรวดเร็ว
เขาใส่แรงเข้าไปในการตบและคิดว่าโต๊ะน่าจะเป็นรอยอย่างแน่นอน แต่กลับพบว่าหลังจากตบโต๊ะไป…
บนโต๊ะกลับไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย
นี่มันบ้าอะไรกัน
ปู้ฟางที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หันหน้ามามองจินคุนศีรษะโล้นทันที
“เจ้าจะก่อความวุ่นวายหรือ” ปู้ฟางถามหน้าตาย
จินคุนมองกลับพลางหรี่ตาลง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่พ่นลมออกมาแทนคำตอบเท่านั้น
ร้านนี้น่าสน