าพสุนัขสีดำตัวใหญ่ปรากฏขึ้นในมโนจิต ภาพที่สุนัขตัวนั้นสังหารผู้ฝึกตนตายเป็นใบไม้ร่วงยังคงตราตรึงอยู่ในจิตใจของเขา… ดูเหมือนว่าสุนัขตัวนั้นจะได้ออกโรงอีกแล้วในคราวนี้
จีเฉิงเสวี่ยนำกองทัพเดินออกจากประตูเมือง แต่แทนที่จะตรงไปยังวังหลวง พวกเขากลับมุ่งหน้าไปที่ร้านเล็กๆ ของฟางฟางแทน
ทุกคนหายใจเข้าด้วยความตกใจเมื่อเข้ามาใกล้บริเวณร้าน
หัวใจของพวกเขาสั่นสะท้านกับภาพน่าสะพรึงตรงหน้า ตึกรามบ้านช่องถูกทำลายราบเป็นหน้ากลอง กลายเป็นเพียงเศษอิฐกองพะเนินบนพื้น ดูเหมือนจะเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงดุเดือดมากทีเดียว…
นครหลวงกว่าหนึ่งในสามถูกทำลายสิ้นซาก บ้านเรือนมากมายเสียหายจากการสู้รบ หลายจุดเหลือเป็นเพียงเศษหินกระจัดกระจายอยู่บนพื้น ชาวเมืองที่ไร้ที่อยู่อาศัยยืนหลบมุมอยู่ไกลๆ พยายามหาที่พักชั่วคราวอย่างอับจนหนทาง
อารมณ์ดีใจกับชัยชนะของจีเฉิงเสวี่ยหายวับไปในพริบตา การต่อสู้นั้นรุนแรงกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก หากนครหลวงต้องทานทนการปะทะเช่นนี้อีกสองสามครั้งในอนาคต เห็นทีเมืองคงล่มสลายโดยไม่ต้องมีกองทัพของราชาอวี่สอดมือมาเป็นแน่
จักรพรรดิหนุ่มออกคำสั่งให้คนของวังหลวงเยียวยาชาวบ้านที่ไม่มีที่อยู่อาศัยทันที จากนั้นเขาก็