ลงภายในกลุ่มควันพร้อมเสียงอุทานก่นด่า จากนั้นน้ำเต้าที่ขยายขนาดจนใหญ่โตขึ้นทันตาเห็นก็พุ่งเข้าใส่ปรมาจารย์อาวุโสที่ลอยอยู่บนอากาศ
แววรังเกียจวาบผ่านเข้ามาในดวงตาของปรมาจารย์อาวุโสอีกครั้ง ผมสีขาวของเขาปลิวไสวไปในอากาศขณะที่เจ้าตัวยกฝ่าเท้าขึ้น
พลังปราณเที่ยงแท้สีดำเริ่มรวมตัวกัน บีบอัดจนกลายเป็นฝ่าเท้าขนาดยักษ์กลางนภา ฝ่าเท้ากระทืบลงมายังพื้นดินเบื้องล่าง…
น้ำเต้าและฝ่าเท้าปะทะกันกลางอากาศ น้ำเต้าขนาดใหญ่สั่นสะท้าน ก่อนจะฟีบตัวกลับไปเล็กเหมือนลูกโป่งที่โดนปล่อยลมออก
ชายชราร่างท้วมมองภาพตรงหน้าจากบนพื้นด้านล่าง เขารู้สึกหดหู่เสียจนอยากกระอักเลือดออกมา น้ำเต้านั้นกลับมาประจำข้างกายเขาอีกครั้ง
แต่ฝ่าเท้ายังคงกระทืบลงมาบนพื้นดินดังเดิม
โครม!
รอยแตกระแหงปรากฏขึ้นบนพื้นที่สั่นไหวจนแผ่นดินสะเทือน รอยแตกนั้นกระจายอยู่รอบรอยเท้าขนาดใหญ่เบื้องหน้าประตูเมืองนครหลวง
ทุกคนบนกำแพงรู้สึกเหมือนหัวใจของตนเองถูกฝ่าเท้ากระทืบจนแทบจะบี้แบนติดดินไปเช่นกัน
“ผู้อาวุโสสูงสุด…”
บรรดาผู้ฝึกตนจากดินแดนแสนภูผารู้สึกเหมือนความหวังสุดท้ายหลุดลอยไปในอากาศทันที
“หยุดร้องเดี๋ยวนี้ ข้ายังไม่ตาย! แค่ก...”
ร่างหนึ่งปรากฏ
