ม่จืด แถมคนหนึ่งยังแขนหายไปหนึ่งข้าง ใบหน้าซีดเผือดเหมือนคนตาย
“เกิดอะไรขึ้น สองคนนี้บาดเจ็บได้อย่างไร แล้ววงแหวนปราณผสานวิญญาณที่ควรจะนำกลับมาด้วยเล่า”
“พวกเจ้า…”
“ท่านปรมาจารย์อาวุโส… พวกข้าทำไม่สำเร็จขอรับ!”
องครักษ์โลหิตคนที่ไม่ได้บาดเจ็บตอบด้วยความคับแค้นใจ พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมีหุ่นเชิดระดับเก้าที่แสนน่ากลัว พร้อมด้วยร่างกายทรงพลังและความสามารถในการต่อสู้ที่โค่นไม่ลงปกป้องร้านอยู่
ยิ่งไปกว่านั้น… ยังมีไอ้บ้าในร้านที่คอยเหวี่ยงกระทะใส่ทุกคนที่ขวางหน้าด้วย!
หากไม่ใช่เพราะกระทะบินใบนั้น พวกเขาอาจมีโอกาสเอาชนะหุ่นเชิดนั่นก็เป็นได้!
สภาพน่าสังเวชขององครักษ์โลหิตทั้งสองทำให้ทุกคนตกใจเป็นอันมาก จีเฉิงเสวี่ยที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองดีใจมากเสียจนเอามือตบลงบนกำแพงหินด้วยความตื่นเต้น
เป็นไปตามคาด ร้านของเถ้าแก่ปู้นั้นไม่ได้จะเอาชนะได้ง่ายๆ นั่นเพราะมีอสูรเวทขั้นเซียนเทพคอยเฝ้าอยู่อย่างไรเล่า!
คนพวกนี้รนหาที่ตายเสียแล้ว! จีเฉิงเสวี่ยยังไม่เคยเห็นใครเอาร้านเล็กๆ ของฟางฟางอยู่เลยแม้แต่คนเดียว
ทั้งจีเฉิงอวี่และเจ้ามู่เฉิงตัวสั่นเทิ้ม พวกเขาอุทานด้วยความตกใจอยู่ที่ด้านล่างกำแพงเมือง
องครักษ์โลหิตทั้งสองที่แข็
