งมันแตะพื้น มันก็เริ่มพุ่งเข้าใส่องครักษ์โลหิตทั้งสองคนอีกครั้งด้วยท่วงท่าเตรียมอาละวาดเต็มที่ ดวงตาสีม่วงของมันวาวโรจน์ ใบมีดทอประกายเหมือนมังกรพิโรธ
“เร็วเข้า! รีบออกไปจากที่นี่! เราสู้ไอ้หุ่นนี่ไม่ได้!”
องครักษ์โลหิตที่เหลือแขนอยู่ข้างเดียวร้องตะโกน จากนั้นทั้งสองก็หันหลังเตรียมจากไปโดยไม่เสียเวลาคิดแม้แต่น้อย
ด้วยความที่พวกเขาสามารถเดินเหินบนอากาศได้ เจ้าขาวจึงไล่ตามได้ลำบาก
ตู้ม!
เจ้าขาวลงจอดบนพื้นอีกครั้งพร้อมฝุ่นที่ฟุ้งอยู่รอบกาย
ปู้ฟางถือกระทะกลุ่มดาวเต่าดำด้วยมือเดียวอยู่ในร้าน ตอนแรกเขาเตรียมจะเขวี้ยงกระทะออกไปอีกครั้ง แต่กลับต้องประหลาดใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายเกิดขี้ขลาดขึ้นสมองขึ้นมาเสียก่อน
ชายหนุ่มพลันรู้สึกขึ้นมาว่าสถานการณ์นี้ช่างน่าเบื่อเสียเหลือเกิน เขาส่งจิตเพื่อเก็บกระทะกลับเข้าที่ กระทะกลุ่มดาวเต่าดำกลายสภาพเป็นควันหายเข้าไปในข้อมือของชายหนุ่มอีกครั้ง
จากนั้นปู้ฟางก็เม้มปากพลางลูบคางตนเอง
ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรที่กระทะนี้ทำไม่ได้ หากครั้งเดียวเอาไม่อยู่ คราวหน้าก็ฟาดมันสองครั้งติดก็แล้วกัน
