ขาพร้อมเสียงลมหวีดหวิว เขารู้สึกราวกับตนเองถูกโยนลงไปในทะเลสาบน้ำแข็งที่เย็นจับขั้วหัวใจ
การโจมตีของเจ้าขาวนั้นรวดเร็วราวสายฟ้าฟาด จนเกือบทำให้อากาศฉีกออกเป็นสองซีกตามแรงฟัน
ฉั่วะ!
เสียงนั้นทำให้องครักษ์โลหิตตัวแข็งทื่อไปทันที
จริงอยู่ที่หากพวกเขาทั้งสองคนรวมพลังกันก็จะต่อกรกับหุ่นเชิดระดับเก้าได้… แต่ก็อยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าพวกเขาต้องควบคุมพลังปราณจากระยะไกลเพื่อทำให้คู่ต่อสู้หมดกำลังไปเอง
ร่างกายของพวกเขาแข็งแกร่งไม่เท่าหุ่นเชิดโลหะบ้านี่แม้แต่น้อย แต่แล้วหุ่นเชิดตัวนี้กลับเข้ามาประชิดตัวพวกเขาเสียได้…
วืด!
ใบมีดวาดลงมาอีกครั้ง ส่งให้เลือดสาดกระจายไปทั่วบริเวณ
หนึ่งในองครักษ์โลหิตลากเอาสหายที่กำลังงุนงงออกจากวิถีมีดได้ทัน ร่างของคนผู้นั้นจึงไม่โดนผ่าออกเป็นสองซีก แต่องครักษ์โลหิตที่กำลังตื่นตกใจก็เสียแขนไปหนึ่งข้าง เขาร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เลือดพุ่งทะลักออกจากแขนข้างที่โดนสะบั้นไป
องครักษ์โลหิตที่เหลือแขนอยู่ข้างเดียวตาแดงก่ำ เขาเอื้อมแขนที่เหลืออีกข้างไปดูดเอาเลือดและแขนข้างที่หลุดออกจากร่างมาเก็บเอาไว้
เจ้าขาวควงสว่านกลางอากาศแล้วลงจอดบนพื้นในที่สุด ทันทีที่เท้าขอ
