จำนวนมากจากสำนักอื่นไม่ได้อยู่ดี
เมื่อถึงเวลาที่นครหลวงมีผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพคอยคุ้มครองอยู่มากมาย คงเป็นเรื่องยากยิ่งสำหรับพวกเขาที่จะตีเมืองได้
ความกังวลของเจ้ามู่เฉิงจีเฉิงอวี่ก็คิดอยู่เช่นกัน ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เจ้ามู่เฉิงจะเป็นกังวล แต่ตอนนี้จีเฉิงอวี่กลับกำลังจดจ่ออยู่กับสิ่งอื่น… นั่นคือองครักษ์โลหิตทั้งสองที่เพิ่งเข้านครหลวงไปเพื่อต่อกรกับปู้ฟาง
เจ้ามู่เฉิงหวังให้องครักษ์โลหิตจับปู้ฟางได้ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มเปิดฉากโจมตีเมือง แต่ปู้ฟางจะพ่ายแพ้ได้ง่ายดายเช่นนั้นเชียวหรือ
ถึงอย่างไรร้านแห่งนั้นก็ยังมีอสูรเวทขั้นเซียนเทพเฝ้าอยู่…
หากองครักษ์โลหิตทั้งสองทำภารกิจพลาดและไปขัดขาอสูรเวทขั้นเซียนเทพเข้า… จนทำให้มันต้องเข้ามายุ่งด้วย เรื่องนี้คงจะเละเทะมากยิ่งขึ้นไปอีก
“ไม่เป็นไร… รอก่อนก็แล้วกัน พอองครักษ์โลหิตจับตัวปู้ฟางได้แล้ว พวกเราจะเข้ายึดเมืองทันที” จีเฉิงอวี่ประกาศอย่างแน่วแน่มั่นคง
เจ้ามู่เฉิงชะงักไปแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
จีเฉิงอวี่อยากจะปลอดภัยไว้ก่อน แต่เจ้ามู่เฉิงกลับคิดว่าชายหนุ่มในตอนนี้มองโลกในแง่ดีเกินไป… ถึงองครักษ์โลหิตสองคนจะมีพลังเทียบเท่าอสูรเวทขั้นเซียนเทพก็ตามที
…
เงาสีเลือดทั้งสองพุ่งผ่
