ราะกลิ่นคาวเลือดที่โชยออกมาจากตัวองครักษ์โลหิตทำให้เขารู้สึกรังเกียจเต็มที
“ไม่ต้องมายืนใกล้ข้ามาก เราไม่ได้รู้จักกันด้วยซ้ำ” ปู้ฟางโบกมือไล่
“หากเจ้าเป็นเจ้าของร้าน เจ้าก็ต้องมีวงแหวนปราณผสานวิญญาณของลัทธิอสุราอยู่ในครอบครอง ส่งมันมาให้ข้าเสีย… แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า” องครักษ์โลหิตออกคำสั่ง
พลังปราณสีแดงเลือดหมุนวนอยู่บนฝ่ามือของเขา
วืด…
พอสิ้นเสียง เขาก็รู้สึกถึงกระแสพลังคุกคามน่ากลัวที่พุ่งเข้าเสียบกลางหน้าอก องครักษ์โลหิตผู้นั้นเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็ได้เห็นหุ่นเชิดโลหะที่มีดวงตาสีแดงเจิดจ้ากำลังจ้องเขาอยู่ก่อนแล้ว
หา ก้อนเหล็กนี่มันอะไรกัน…
“วงแหวนปราณผสานวิญญาณรึ” ปู้ฟางเลิกคิ้ว จากนั้นก็เอาเท้ายันพื้นเบาๆ เพื่อไถลเก้าอี้ที่นั่งอยู่ให้ออกห่างจากองครักษ์โลหิตผู้นั้น
เขาลุกออกจากเก้าอี้แล้วยกมือขึ้น เรียกวงแหวนปราณที่สร้างมาจากยันต์เก่าแก่คร่ำคร่าห้าแผ่นขึ้นมาในมือ
“หมายถึงไอ้นี่น่ะหรือ” ปู้ฟางพูดหน้าตาย
เป็นวงแหวนปราณผสานวิญญาณจริงๆ!!
ทันทีที่ปู้ฟางหยิบวงแหวนปราณออกมา ลำแสงก็พวยพุ่งออกจากดวงตาทั้งสองคู่ขององครักษ์โลหิต แผ่นหยกในมือของพวกเขาก็เริ่มสั่นด้วยเช่นกัน
เป็นหมอนี่จริงๆ!! พวก
