้านบนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ชายชราร่างท้วมพ่นลมเย็นเย้ยพลางลูบเคราของตนเองด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างเอามาเท้าสะเอวไว้ ท่าทางเยาะเย้ยของเขาทำให้องครักษ์โลหิตพากันเลือดขึ้นหน้า ทั้งสองตั้งใจจะพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง หมายฉีกชายชราตรงหน้าให้แหลกเป็นชิ้นๆ
วืด…
แต่ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ทำอะไร กระแสพลังปราณเบาบางก็ก่อตัวขึ้นที่ด้านหลัง
องครักษ์โลหิตทั้งสองหยุดฝีเท้าลงทันที พวกเขาหันหลังกลับไปมองด้วยใบหน้าที่ดีใจเป็นล้นพ้น
ผู้ฝึกตนในชุดคลุมสีดำค่อยๆ เดินออกมาจากกองทัพของจีเฉิงอวี่ เขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้า ทุกย่างก้าวส่งลมหมุนหวีดหวิวขึ้นไปในอากาศ
ชายชรายังคงเดินมาข้างหน้าเรื่อยๆ ก่อนจะกระโจนตัวขึ้นด้านบน จากนั้นก็เดินทอดน่องบนหมู่เมฆาตรงไปหาชายร่างท้วม ชุดคลุมที่สวมอยู่ปลิวไสวไปตามสายลม
“คิดว่าจะไม่มีใครในลัทธิอสุราสู้เจ้าได้เช่นนั้นหรือ”
น้ำเสียงสงบนิ่งมีอายุดังสะท้อนผ่านกำแพงเมือง จากนั้นชายชราในชุดคลุมสีดำก็มายืนอยู่ตรงหน้าชายชราร่างท้วมพร้อมรอยยิ้มบาง
“ท่านปรมาจารย์อาวุโส!”
“ท่านปรมาจารย์อาวุโสออกโรงเองแล้ว! ตาแก่นี่ตายแน่!”
ดวงตาขององครักษ์โลหิตทั้งสองคนเต็มตื้นด้วยความตื่นเต้น
ปรมาจารย์อาวุโส
