งกระแทกของฝ่าเท้านั้น พื้นผิวของกำแพงเมืองเต็มไปด้วยรอยแตกระแหงมากมาย
แม้แต่จ้านคงก็ยังบาดเจ็บหนักหลังจากโดนไปดอกเดียว นอกจากขั้นเซียนเทพแล้วใครกันจะต้านทานสองคนนี้ได้อีก
บรรดาผู้ฝึกตนบนกำแพงเมืองไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดัง พวกเขามองเงาทั้งสองกระโจนหายไปในนครหลวง
สมองขององครักษ์โลหิตทำงานเพื่อจับพิกัดที่วงแหวนปราณผสานวิญญาณเคยปรากฏขึ้น พวกเขารีบพุ่งไปยังจุดหมายปลายทางอย่างไม่รอช้า
จีเฉิงเสวี่ยมีสีหน้าหวาดกลัวเหมือนเจอผี เขามองไปยังทิศที่องครักษ์โลหิตหายตัวไปด้วยสีหน้ากลัดกลุ้มอย่างหนัก
แม้เถ้าแก่ปู้จะมีอสูรเวทขั้นเซียนเทพปกป้องอยู่… แต่องครักษ์โลหิตทั้งสองคนก็เป็นนักรบที่เก่งกล้ามากจนเทียบขั้นเซียนเทพได้เลยทีเดียว!
“เถ้าแก่ปู้… ข้าช่วยท่านไม่ได้แล้วนะคราวนี้”
