ข้าไม่ได้มาหาอาหารใส่ท้อง แต่มาเพราะมีบางอย่างอยากจะขอร้องท่าน” หนึ่งในขุนนางคลี่ยิ้มออกมาพร้อมเอื้อนเอ่ย
ปู้ฟางชะงักไปครู่หนึ่ง พวกนี้มาขอร้องข้ารึ หรือว่าอยากจะขอยืมเงิน ไม่ได้หรอก ข้าจนเกินไป
ด้วยเหตุนี้เขาจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้ เอามือไพล่หลัง จากนั้นก็เดินเข้าร้านไปโดยไม่พูดอะไรอีก ในสถานการณ์เช่นนี้สิ่งที่ควรทำที่สุดคือไม่โต้ตอบ
“เถ้าแก่ปู้… อย่าเดินหนีสิ พวกข้าเพียงแต่อยากจะขอยืมบางอย่างจากท่านเท่านั้น” เมื่อขุนนางผู้นั้นเห็นปู้ฟางเดินหนีเข้าร้านไป ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความกระวนกระวาย
‘นั่นไง… พวกนี้จะมายืมเงินข้าจริงเสียด้วย’ ด้วยเหตุนี้ปู้ฟางจึงเร่งฝีเท้าขึ้นอีกโดยที่ตัวเองก็ไม่ทันรู้ตัว
เมื่อเห็นว่าปู้ฟางกำลังสาวเท้าอย่างเอาเป็นเอาตาย บรรดาขุนนางก็แทบกระอักเลือดออกจากปาก พวกเราแค่มาขอยืมของจากท่านเท่านั้น… จะวิ่งหนีไปเพื่ออะไร แล้วอย่างนี้จะคุยกันรู้เรื่องหรือ
“เถ้าแก่ปู้… ท่านมีของที่ยึดมาจากลัทธิอสุราใช่หรือไม่” ขุนนางคนหนึ่งทนไม่ไหวอีกต่อไปจนต้องรีบถามออกมา
ปู้ฟางที่วิ่งไปจนใกล้จะถึงห้องครัวหยุดเท้าลงทันที
“พวกเจ้าทุกคนมาที่นี่เพื่อขอยืมของที่เกี่ยวกับลัทธิอสุราหรือ” ชายหนุ่มหรี่ตาแ
