ห้เขารู้สึกเปี่ยมสุข จู่ๆ ดวงตาที่กำลังหรี่เล็กของปู้ฟางก็เบิกกว้างขึ้น ชายหนุ่มหมุนตัวกลับไปดูความว่างเปล่าเบื้องหลัง จุดแสงที่ดูเหมือนจะหายลับไปเมื่อครู่ยังปรากฏให้เห็นเล็กน้อย
ความว่างเปล่าตรงหน้าเริ่มบิดเบี้ยวแล้วก่อเกิดเป็นวังวน เสียงเปลวไฟแตกปะทุดังก้องออกมาพร้อมความร้อนที่แผดเผา
ลูกธนูเพลิงสีดำสนิทพุ่งออกมาจากความว่างเปล่าตรงเข้าใส่ปู้ฟาง พลังของมันช่างน่าสะพรึงกลัว ตัวลูกธนูฉาบเคลือบไปด้วยจิตสังหารซึ่งดูเหมือนจะมีเป้าหมายเดียว นั่นคือทะลวงร่างของปู้ฟางให้แหลกเละ
เห็นได้ชัดว่านี่คือการโจมตีเต็มกำลังของขั้นเทพแห่งสงคราม
ขนทั่วร่างของปู้ฟางลุกชันทันที เขารู้สึกได้ถึงอันตรายร้ายแรงที่กำลังโอบล้อมเข้ามา
วงแหวนปราณเคลื่อนย้ายไม่เพียงย้ายเขากลับมา แต่มันพาลูกธนูมาที่นี่ด้วย…
ปู้ฟางไม่ได้คาดคิดว่าเรื่องจะเป็นเช่นนี้
ร้านอาหารยังไม่เปิดทำการเพราะตอนนี้ยังเช้าอยู่มาก อวี่ฝูกำลังฝึกฝนทักษะการใช้มีดและการแกะสลักอยู่ในครัว
สุนัขสีดำตัวใหญ่ที่นอนหลับอย่างสงบอยู่หน้าทางเข้าร้านจู่ๆ ก็ผงกหัว มันลืมตาที่ยังง่วงงุนขึ้น นัยน์ตาของมันส่องประกายด้วยความคิดแปลกประหลาด ในชั่วลมหายใจนั้นมันก็ยกอุ้งเท้าขึ้นเ