วงตาของชายผมสีดอกเลา จู่ๆ เขาก็กระทืบเท้าลงพื้นก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนฟ้าเพื่อประมือกับหนี่หยันต่อ
…
จักรวรรดิวายุแผ่ว ร้านเล็กๆ ของฟางฟาง
ห้องบนชั้นสองเงียบสงัดเหมือนเคย แสงแดดส่องทะลุหน้าต่างเข้ามาทำให้ภายในห้องสว่างด้วยแสงนุ่มนวลอบอุ่น
จู่ๆ จุดแสงก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าภายในห้องที่สว่างไสวไปด้วยแสงอาทิตย์ มันหมุนวนเหมือนวิญญาณที่เริงร่า ก่อนจะก่อตัวกันเป็นวงแหวนปราณเคลื่อนย้ายกลางอากาศ วงแหวนปราณส่งเสียงหึ่งๆ จากนั้นลมก็ก่อตัวขึ้นพลางส่งเสียงหวีดหวิวออกมา
ร่างสูงโปร่งปรากฏขึ้นภายในพายุลมแรงก่อนจะก้าวออกมาจากวงแหวนปราณ เส้นผมของเขาเต้นไหวไปในสายลม
ปู้ฟางกำยันต์วงแหวนปราณที่สร้างจากยันต์ห้าแผ่นเอาไว้แน่นในมือข้างหนึ่งขณะก้าวออกมาจากวงแหวนปราณเคลื่อนย้าย แสงสีขาวเจิดจ้าส่องสว่างอยู่ชั่วอึดใจก่อนจะหายไป ทุกอย่างกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครา
ผมของปู้ฟางหยุดพลิ้วไหวแล้วทิ้งตัวลงมาเคลียบ่าอย่างเงียบเชียบ ร่างของชายหนุ่มอาบไล้ด้วยแสงอาทิตย์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้ชายหนุ่มเหมือนมีแสงสีทองสะท้อนอยู่ทั่วร่าง
“เฮ้อ…”
ปู้ฟางรู้สึกได้ถึงจิตใจที่สงบของตนจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ กลิ่นอันคุ้นเคยในห้องทำใ
