หยิบจานขึ้นมาด้วยนิ้วเรียวยาวก่อนจะถือมันออกจากครัวไป
ทันทีที่ปู้ฟางเปิดประตูร้าน ภาพตรอกที่เงียบเหงาก็ปรากฏสู่สายตา ถึงแม้ตรอกนี้จะดูจืดชืดจำเจ แต่ก็ให้ความรู้สึกสบายใจกับปู้ฟางไม่น้อย
เจ้าดำกำลังนอนอุตุอยู่ที่ทางเข้าร้าน
“เจ้าดำ มากินอาหาร” ปู้ฟางเรียกแล้ววางจานซี่โครงเปรี้ยวหวานลงตรงหน้าเจ้าดำ ก่อนจะเดินไปลูบขนอ่อนนุ่มของมันเล่น จมูกของเจ้าสุนัขสีดำกระตุกก่อนที่มันจะลืมตาซึ่งส่องประกายกล้าขึ้นมา
ซี่โครงเปรี้ยวหวาน!
เจ้าดำรีบผุดลุกขึ้นอย่างดีใจ ก่อนจะเริ่มสวาปามอาหารในจานกระเบื้องเคลือบ
หลังจากกินซี่โครงเปรี้ยวหวานไปหนึ่งชิ้นในพริบตา จู่ๆ เจ้าดำก็ตัวแข็งทื่อ มันเงยหัวขึ้นจ้องมองปู้ฟางอย่างไม่แน่ใจ แววตาเจือร่องรอยของความงุนงงและตกใจ
‘ทำไมซี่โครงเปรี้ยวหวานจานนี้… ถึงอร่อยขึ้นกว่าแต่ก่อนนะ’
ถึงแม้จะสับสน แต่เจ้าดำก็ดีใจที่ได้กินซี่โครงเปรี้ยวหวานที่อร่อยขึ้น มันจึงไม่คิดใส่ใจอีกต่อไป จากนั้นก็ลงมือกินต่ออย่างตะกละตะกลามกว่าเก่า
มุมปากของปู้ฟางยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจแล้วสูดหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในร้าน เขายกแผ่นไม้ที่ปิดทางเข้าร้านออก เป็นสัญญ
