ีดำผิวปาก จากนั้นฝูงนกกาสีดำสนิทก็บินออกมาจากใต้ชุดคลุมนั้น
นกตัวจ้อยขยับปีกแล้วบินมารวมกลุ่มกันก่อเกิดเป็นเมฆสีดำสนิท พวกมันดูอันตรายร้ายกาจราวกับจะแยกแผ่นดินได้ เมื่อทั้งหมดบินลงมาจู่โจมกองทหารลำดับสามแห่งเมืองประจิมเร้นลับพร้อมๆ กัน
“นกพิษลูกรักของข้า ไปเลย ไปกินเนื้อแสนหวานให้หนำใจ!”
ยอดฝีมือในชุดดำที่เลี้ยงยันต์อยู่ด้วยมือข้างหนึ่งมีสีหน้าที่บ่งบอกถึงชัยชนะ รอยยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม
เหล่านกพิษที่รวมร่างกันเป็นก้อนเมฆดำพุ่งลงด้านล่างอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็นกระบี่คมกริบที่วาดผ่านฟากฟ้า ทุกครั้งที่พวกมันโจมตี จะงอยปากจะปักทะลุอกของศัตรูอย่างแม่นยำ
ในพริบตานั้นเองทหารในกองทหารลำดับสามแห่งเมืองประจิมเร้นลับก็พากันล้มตายเป็นจำนวนมาก!
“บัดซบ! พวกขั้นนักพรตยุทธการออกโรงเองหรือ!” จูเยวี่ยหรี่ตา นัยน์ตาของเขาเหลือบขึ้นไปมองฝูงนกพิษที่พุ่งเข้ามาใส่
…
หนี่หยันดื่มน้ำแกงจากกระทะเทพแห่งโชคชะตาหมดอีกชาม ลิ้นเล็กๆ ของนางแลบออกมาเลียริมฝีปาก ทำให้ริมฝีปากส่องประกายดูสวยงามยิ่งกว่าเก่า
“อร่อยมาก! ท่าทางเถ้าแก่ปู้จะไม่ได้หลอกข้าจริงๆ ด้วย ไม่เลวเลย ไม่เลว!
“อาจารย์! พวกเขาเริ่มสู้กันแล้วขอรับ… พวกเ
