นหนึ่งที่ยังคงร้อนราวกับเป็นถ่านติดไฟกระเด็นออกมา
“นี่คือเนื้อของสิงโตเพลิงระดับเจ็ด ลวดลายบนเนื้องดงามราวกับเป็นงานศิลปะ ทั้งยังส่องประกายอยู่เป็นครั้งคราว เถ้าแก่ปู้จัดการเนื้อได้ดีเยี่ยม เนื้อสิงโตนี้ไร้ที่ติทั้งยังมีคุณภาพสูง!”
หนี่หยันประทับใจมากจึงกล่าวชมปู้ฟางออกมา ความรอบรู้เรื่องวัตถุดิบชั้นสูงของนางล้ำลึกไม่เป็นรองใคร นางจึงเริ่มอธิบายให้ฝูงชนได้ฟัง
เนื้อสิงโตเพลิงแต่ละชิ้นถูกวางลงไปจนดูคล้ายกลีบดอกไม้งดงามที่บานอยู่ก้นกระทะ ปิดคลุมเนื้อที่ของกระทะเอาไว้หมดสิ้น
เนื้อจำนวนมากถูกวางลงไปบนกระทะร้อนฉ่า เสียงน้ำมันแตกดังออกมาเป็นระยะ ขณะที่น้ำมันกระเด็นออกมา ควันหนาพร้อมกลิ่นหอมเข้มของเนื้อก็ลอยล่องปกคลุมบรรยากาศ
“ผัก”
ปู้ฟามองไปทางหลงไฉก่อนพูดออกมาเสียงเบา หลงไฉพยักหน้า หยิบตะกร้าที่เต็มไปด้วยผักพลังปราณขึ้นมาแล้วโยนไปให้ปู้ฟาง
ปู้ฟางจับตะกร้า เขาเอาเท้าข้างหนึ่งยันกระทะยักษ์เอาไว้ก่อนจะกระโดดขึ้นสูง ชายหนุ่มสะบัดส่งผักจำนวนหนึ่งให้ลอยออกมาจากตะกร้าลงไปในกระทะ
ผักสีขาวเหล่านี้มีพลังปราณอยู่ประมาณหนึ่ง พวกมันเป็นผักที่ปลูกในเมืองประจิมเร้นลับแห่งนี้
“ที่เห็นอยู่นี้คือผักฟ้าค
