ราม หนึ่งในผลิตผลพิเศษของเมืองประจิมเร้นลับ ข้าเชื่อว่าทุกคนในที่นี้คงรู้จักมันดีอยู่แล้ว รสสัมผัสของมันทั้งเหนียวหนึบและชุ่มฉ่ำ” หนี่หยันกล่าว
ตาของนางส่องประกายด้วยความตื่นใจ นางไม่อาจทำนายได้เลยว่าปู้ฟางจะทำอาหารประเภทใดออกมา ถึงแม้จะเห็นเขาใช้วัตถุดิบไปสองประเภทแล้วก็ตาม
หรือว่าเถ้าแก่ปู้จะปรุงอสูรเวทแต่ละตัวในแต่ละกระทะ
หากเป็นเช่นนั้นทุกอย่างก็ดูสมเหตุสมผล
แต่ขั้นตอนต่อไปของปู้ฟางก็ทำให้หญิงสาวงุนงงไป ทันทีที่เท้าของชายหนุ่มแตะพื้น เขาก็ขยับชามดินเผาอีกชามที่ใส่เนื้อกิ้งก่ายักษ์ขึ้นมา
บรรดาทหารส่วนใหญ่เคยได้ลิ้มลองกิ้งก่าบุปผามาแล้ว เนื้อของกิ้งก่านั้นทั้งชุ่มฉ่ำและมีรสชาติอร่อยล้ำ
ปู้ฟางค่อยๆ เรียงเนื้อกิ้งก่าฉ่ำวาวลงไปในกระทะด้านบนผักฟ้าคราม
พลังปราณของวัตถุดิบทั้งสามผสานเข้าด้วยกัน ก่อนจะส่งกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ออกมา
“ใช้วัตถุดิบไปสามชนิดแล้ว… เถ้าแก่ปู้จะทำอาหารประเภทใดกันแน่”
หนี่หยันอ้าปากค้าง ไม่ใช่แค่นางที่รู้สึกตกตะลึง คนอื่นๆ ต่างก็ลุ้นจนตัวโก่งเช่นเดียวกัน
นั่นเพราะหากอาหารจานหนึ่งมีเนื้ออสูรเวทระดับเจ็ดถึงสองชนิดผนวกกับผักพลังปราณหนึ่งอย่าง พลังปราณที่ผสานกันย่อมเข้มข้น
