้ฟางยิ้มมุมปากให้อีกฝ่ายก่อนจะออกคำสั่งให้คนไปเปิดประตูเมือง
เมื่ออสูรเวทพากันล่าถอยไปแล้ว การเปิดประตูเมืองก็สามารถทำได้อย่างปลอดภัย
ด้วยความช่วยเหลือจากเหล่าทหาร ซากของอสูรเวทระดับเจ็ดทั้งแปดตัวจึงถูกลากเข้ามาในเมืองประจิมเร้นลับ
ภาพนั้นทำให้ประชากรในเมืองประจิมเร้นลับตื่นตะลึง พวกเขาไม่เคยเห็นอสูรเวทระดับเจ็ดมาก่อนแม้แต่ตัวเดียวอย่าว่าแต่แปดตัวเลย ยิ่งไปกว่านั้นทั้งแปดตัวนี้ก็ถูกสังหารไปแล้วทั้งสิ้น
ช้างยักษ์ที่ร่างกายเต็มไปด้วยหนามดูน่ากลัวกว่าใครเพื่อน
“เถ้าแก่ปู้ อาหารจานเด็ดที่เจ้าจะทำคืออะไรหรือ อสูรเวทระดับเจ็ดแปดตัวพอไหม” หนี่หยันถาม
เว่ยต้าฝูและหลงไฉเองก็รีบตรงเข้ามา แม้ว่าอสูรเวทระดับเจ็ดจะตายไปหมดแล้ว แต่ซากของพวกมันก็ยังแผ่รัศมีที่ทำให้พวกเขาหวาดกลัวออกมา
“ไปเอากระทะใบใหญ่ที่สุดในเมืองประจิมเร้นลับมาให้ข้ามากที่สุดเท่าที่จะหาได้ คราวนี้ข้าจะทำอาหารเลี้ยงทั้งกองทัพไปเลย” ปู้ฟางกล่าวกับเว่ยต้าฝู
กระทะยักษ์…
เว่ยต้าฝูตะลึงงัน จากนั้นเขาก็หันไปมองอสูรเวททั้งแปดก่อนจะกลืนน้ำลาย
หากรวมกิ้งก่ายักษ์ที่ปู้ฟางสังหารไปก่อนหน้านี้ จำนวนอสูรเวทระดับเจ็ดก็เพิ่มเป็นเก้าตัว… มี