เสียงคำรามดังสะท้อนก้องไปทั่วสวรรค์สนั่นไปทั้งเมืองประจิมเร้นลับ ทำเอาหัวใจของบรรดาผู้อยู่อาศัยทุกคนสั่นไหว
เหล่าคนบนกำแพงเมืองที่มองลงไปยังทะเลอสูรเวทเบื้องล่างต่างก็มีสีหน้าลำบากใจ
หนี่หยันผู้งดงามเองก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ใบหน้าของก่งหยวนเจ้าเมืองซีดขาว ส่วนบรรดาทหารก็มีความกลัวฉาบเคลือบอยู่บนใบหน้ากันทุกคน
แต่กลับมีคนหนึ่งไม่เข้าพวก ใบหน้าของคนผู้นั้นสะท้อนให้เห็นถึงความยินดีปรีดาอย่างไม่น่าเชื่อ…
ยินดีอย่างนั้นหรือ… เหตุใดยังมีสีหน้าระรื่นอยู่ได้ขณะที่เมืองถูกล้อมด้วยอสูรเวทเช่นนี้
ถังอิ่นที่เฝ้ามองใบหน้าเปี่ยมสุขของปู้ฟางจู่ๆ ก็รู้สึกว่าหัวใจกระตุก เขารู้สึกราวกับว่าไม่อาจเข้าใจความคิดของเถ้าแก่ปู้ได้อย่างถ่องแท้
ทางด้านปู้ฟางนั้นก็กำลังตื่นเต้นจริงๆ ชายหนุ่มครุ่นคิดมาหลายวันว่าจะทำอย่างไรจึงจะปรุงอาหารที่ผ่านเกณฑ์ของระบบ อุปสรรคของเขาคือวัตถุดิบที่หน่วยโรงครัวประจำกองทัพมีนั้นคุณภาพไม่สู้ดีนัก ชายหนุ่มเคยทำน้ำแกงสี่ขุมทรัพย์จากวัตถุดิบธรรมดามาก่อน และแม้ระบบจะยอมรับอาหารจานนั้น แต่ปู้ฟางก็ไม่อาจใช้วิธีเดิมได้อีก เรื่องนี้ทำให้เขาปวดศีรษะเป็นอย่างยิ่ง
ปู้ฟางผู้ที่กำลังกังวลกับการไม่มีว
