วกับเป็นสายลม
ตู้ม!!
เจ้าขาวลงไปถึงก่อนคนแรก ทำเอาแผ่นดินสั่นสะเทือน ร่างของมันกระทบพื้นจนเกิดเป็นหลุมลึก อสูรเวทจำนวนหนึ่งโดนทับตายด้วยน้ำหนักของเจ้าขาว
หลังจากนั้นเท้าของปู้ฟางก็สัมผัสพื้น ชายหนุ่มเหยียบลงไปบนหลังของอสูรเวทตัวหนึ่งจนมันทรุดลงไปกองด้านล่าง
หนี่หยันทั้งรวดเร็วและคล่องตัว นางกระโจนไปมาอยู่กลางอากาศ กระโดดข้ามหัวของบรรดาอสูรเวทไปพร้อมทั้งเสื้อคลุมที่ปลิวไสว
ริมฝีปากสีทับทิมยกขึ้นเล็กน้อย ขณะที่นิ้วเรียวยาวแตะอากาศอย่างแผ่วเบา พลังปราณรอบๆ ตัวเริ่มจะเดือดพล่าน ก่อนแปรสภาพเป็นคลื่นผันผวนที่กระจายออกไปทุกทิศทาง
“เถ้าแก่ปู้ ข้าจะจัดการสิงโตตัวนี้เอง! จำคำสัญญาของเจ้าไว้ให้ดีเล่า เพราะถ้าอาหารไม่อร่อย ข้าจะทำโทษเจ้า!”
เสียงนุ่มนวลของหนี่หยันดังออกมาก่อนที่นางจะกลายสภาพเป็นประกายแสงแล้วพุ่งเข้าไปหาสิงโตที่มีลำตัวแดงฉานราวลูกไฟยักษ์
“เชื่อข้าเถิด ได้กินกันอร่อยหนำใจแน่”
ปู้ฟางตอบอย่างใจเย็น
ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน อสูรเวทรอบๆ เริ่มหายตกใจ พวกมันพุ่งเข้าหาปู้ฟางด้วยสายตากระหายเลือด
ฝูงชนอุทานออกมาด้วยความตกใจ จากมุมของพวกเขา ฝูงอสูรเวทเบื้องล่างดูราวกับเป็นกองทัพมดจำนวนมหาศาลที่ไหล
