นวัตถุดิบเอาไว้ขณะปรุงอาหาร
แม้แต่หนี่หยันเองก็ยังอยากบรรลุทักษะนี้
“อร่อยมาก!” หนี่หยันแลบลิ้นเลียริมฝีปากสีทับทิมก่อนจะแย้มยิ้มออกมา
แต่ใบหน้าของปู้ฟางกลับไม่มีร่องรอยของความดีใจ กลับกันชายหนุ่มนั่งลงพลางขมวดคิ้วแน่น ถึงแม้ว่าอาหารจานนี้จะรสชาติพอใช้ แต่ก็เทียบไม่ได้เลยกับกิ้งก่าบุปผา
ปู้ฟางหงุดหงิดใจมากที่อาหารของเขาช่วงหลังๆ มานี้ไม่ผ่านการประเมินของระบบเลยสักจาน
…
ไกลออกไปจากเมืองประจิมเร้นลับร่วมพันลี้ มีทางแยกหนึ่งที่เชื่อมไปสู่ดินแดนแสนภูผา
ดินแดนแห่งนี้เป็นที่เลื่องลือเรื่องภูเขาที่สูงชัน มันอันตรายมากเสียจนกระทั่งผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการยังไม่กล้ามาเยือนสุ่มสี่สุ่มห้า
เมืองประจิมเร้นลับถูกปิดตายแน่นหนามาเป็นเวลาหลายวัน มีทหารเดินตรวจตราบนกำแพงเมืองอยู่ตลอด
ทหารนายหนึ่งบนกำแพงเมืองชำเลืองไปทางดินแดนแสนภูผา สิ่งที่เขาเห็นคือควันที่พวยพุ่งขึ้นไปปิดท้องฟ้า ราวกับเป็นคลื่นยักษ์จากทะเลที่ถาโถมเข้ามา
สิ่งนี้ทำเอาใบหน้าของทหารยามถอดสี เขารีบไปรายงานเจ้าเมืองทันที
ก่งเหยาก้าวขึ้นมาบนกำแพงเมืองแล้วมองควันที่อยู่ไกลออกไป ใบหน้าของเขากระตุกทั้งยังซีดขาวไร้สีเลือด
“คลื่นอสูรเวทจาก
