างที่ปกคลุมไปด้วยหนาม เต่าภูเขา และอสูรเวทหน้าตาประหลาดที่ทรงพลังอีกมากมาย
ขณะที่พวกมันบุกเข้ามา มันไม่ได้ถูกห้อมล้อมด้วยอสูรเวทตัวอื่นๆ แต่ละตัวต่างก็มีอาณาเขตของตนเองขณะกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้เมืองประจิมเร้นลับ
ทุกคนบนกำแพงเมืองล้วนมีสีหน้าไม่สู้ดี ขณะที่หัวใจก็เต้นโครมครามด้วยความกลัว
ทว่าปู้ฟางกลับเดินย่ำไปมาอยู่บนกำแพง สีหน้าของเขาต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง
ชายหนุ่มเพ่งมองลงไปยังอสูรจำนวนมหาศาลเบื้องล่างด้วยสายตาทอประกาย
ปู้ฟางกำลังกังวลกับการปรุงอาหารจานที่สามเพื่อให้ระบบพอใจ หากทำอาหารออกมาให้ดีและจบภารกิจไม่ได้เขาก็จะไม่ได้รางวัล
ชายหนุ่มได้บทสรุปว่าวัตถุดิบในหน่วยโรงครัวนั้นคุณภาพต่ำเกินไป
หากมีวัตถุดิบที่ดีกว่านี้ เขาคิดว่าน่าจะทำอาหารจานที่ระบบพอใจได้ไม่ยาก
ส่วนเรื่องที่ว่าจะหาวัตถุดิบดีๆ ได้อย่างไรนั้น สายตาของปู้ฟางไปบรรจบอยู่ที่ฝูงอสูรเวทจำนวนมหาศาลด้านล่าง ในขณะที่คนอื่นมองเห็นเป็นหายนะ ปู้ฟางมองเห็นเป็นคลังวัตถุดิบ
ทันทีที่ความคิดนี้ปรากฏขึ้นในใจ สมองของปู้ฟางก็ตื่นเพริด กระทั่งลมหายใจยังถี่รัวขึ้น
หนี่หยันและถังอิ่นลอบมองปู้ฟางด้วยสายตางุนงงเมื่อเห็นความมุ่งมั่นอันแรงกล้
