ณะที่กลุ่มควันลอยวนอยู่รอบๆ
ปู้ฟางเฝ้ามองเปลวไฟที่ลุกโชนด้วยสายตาพึงใจ เขายกมือไขว้หลัง
กลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลังเขาต่างก็สบตากันอยู่ไปมา ทุกคนล้วนอับจนถ้อยคำ ถังอิ่น จูเยวี่ย และเว่ยต้าฝูต่างก็งุนงงเพราะไม่อาจเข้าใจอาหารจานนี้ได้แม้แต่น้อย วิธีการทำอาหารเช่นนี้เป็นสิ่งใหม่ที่พวกเขาเพิ่งเคยได้เห็นก็วันนี้
“หากไม่สามารถจับตาดูสถานะของอาหารอย่างใกล้ชิดได้… แล้วจะปรุงอาหารรสชาติโอชะได้อย่างไรกัน” เว่ยต้าฝูบ่นพึมพำพร้อมเบ้ปาก แม้ปู้ฟางจะพิสูจน์ฝีมือให้เขาเห็นหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่เว่ยต้าฝูเองก็ยังไม่แน่ใจว่าวิธีการทำอาหารเช่นนี้จะสามารถทำอาหารอร่อยๆ ออกมาได้
นั่นเพราะไม่เคยมีใครได้เห็นได้ยินวิธีนี้มาก่อน
หลุมที่ชายหนุ่มขุดมีอยู่ทั้งสิ้นสองหลุมด้วยกัน ปู้ฟางทำสิ่งที่ทำไปแล้วเมื่อครู่อีกครั้ง เขาพันเนื้อกิ้งก่าด้วยสมุนไพรพลังปราณ วางลงในหลุม ก่อนจะใส่ดินลงไปให้เต็มครึ่งหนึ่ง แล้วใช้ฟืนจุดไฟที่ด้านบน
นี่เป็นวิธีการทำอาหารที่ปู้ฟางเรียนรู้จากชีวิตก่อน เขานำมาประยุกต์ใช้พร้อมปรับแต่งเล็กน้อยเพื่อให้เหมาะสมกับการปรุงเนื้อกิ้งก่า
ปู้ฟางยืนอยู่ข้างกองไฟที่ลุกโชนพลางยกมือลูบคาง จากนั้นมุมปากของชายหนุ่ม
