กันทำหน้าแปลกแปร่ง นัยน์ตาหดแคบ
หากวัดจากใบไม้พลังปราณที่อยู่ด้านบน พวกเขาก็พอจะเดาได้ว่าเนื้อกิ้งก่าที่อยู่ภายในจะมีสภาพเช่นไร…
‘สงสัยเถ้าแก่ปู้จะทำพลาดเสียแล้วกระมัง อาหารจานนี้คงไม่สำเร็จเป็นแน่’ ถังอิ่นลอบคิดอยู่ในใจ
แต่ปู้ฟางก็ยังคงรักษาท่าทางนิ่งเฉยเอาไว้ได้ ชายหนุ่มเดินไปยังหลุมตรงหน้า ก่อนจะแกะใบไม้สีน้ำตาลออกแล้วหยิบเนื้อชิ้นใหญ่ที่ห่อด้วยใบไม้พลังปราณออกมา
ใบไม้พลังปราณที่แนบอยู่กับเนื้อเหี่ยวย่นและเป็นสีน้ำตาลไหม้ ไร้ซึ่งสัญญาณของพลังปราณแม้แต่น้อย
“ออกมาแล้ว!”
ทุกคนชะโงกหน้าไปดู สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบไม้พลังปราณ สิ่งที่อยู่ในใบไม้คืออาหารจานใหม่ที่ปู้ฟางทำ เนื้อกิ้งก่ายักษ์ระดับเจ็ด
แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ได้กลิ่นเนื้อ แต่แค่จินตนาการถึงรสชาติของเนื้อกิ้งก่าก็ทำให้น้ำลายสอแล้ว อย่างไรเสียมันก็เป็นถึงเนื้อจากอสูรเวทระดับเจ็ด จะไม่ให้อยากลิ้มรสได้อย่างไร
ไม่ใช่จะมีเนื้อของอสูรเวทระดับเจ็ดมาให้ลองชิมทุกวันเสียหน่อย
ควันจางๆ ลอยออกมาจากข้อมือของปู้ฟาง มีดทำครัวกระดูกมังกรทองปรากฏขึ้น จากนั้นปู้ฟางก็ใช้มีดทำครัวเคาะบนใบไม้พลังปราณที่ไหม้เกรียมเบาๆ
ทันทีที่มีดสัมผัสโดน ใบไม้ที่แห้งก
