ื่อ ตาแทบถลนออกจากเบ้า ลูกรักของเขา… ตอนนี้กลับกลายมาเป็นวัตถุดิบในการทำอาหารของปู้ฟางไปเสียแล้ว ความโกรธสุมขึ้นในใจจนชายชราถึงกับกระอักเลือดออกมา
เขาเลี้ยงดูฟูมฟักกิ้งก่ายักษ์ตัวนี้มากับมือ มองมันเป็นเพื่อนรัก เป็นลูกรักของเขา… แต่ตอนนี้มันกลับถูกฆ่าแถมจะเอาไปทำเป็นอาหารเย็นให้คนกินอีกด้วย
“ให้อภัยไม่ได้! ตายเสียเถอะ!” ผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุรายันตัวลุกขึ้นจากพื้นด้วยดวงตาแดงก่ำ จากนั้นก็คำรามใส่ปู้ฟางอย่างเกรี้ยวกราด
แต่ทันทีที่ชายชรากลับขึ้นมายืนได้อีกครั้ง มีดคมกริบก็ตวัดผ่านผ่าตัวเขาออกเป็นสองซีก ร่างที่ขาดครึ่งทั้งสองปลิวไปในอากาศก่อนตกลงกระแทกพื้น
เลือดไหลทะลักเหมือนน้ำพุ ความเกลียดชังยังคงฉายชัดอยู่ในแววตาของชายผู้นี้จนวาระสุดท้ายของชีวิต
วืด…
วงแหวนปราณที่สร้างจากยันต์ปราณทั้งห้าแผ่นเริ่มสั่นอยู่ในอากาศ จากนั้นแก่นวิญญาณก็ถูกดึงออกจากร่างของผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุรา วิญญาณของเขาพยายามดิ้นรนเต็มกำลังเพื่อหลบหนี ใบหน้าประหวั่นพรั่นพรึง แต่การดิ้นรนนั้นกลับไม่เป็นผล
สุดท้ายแก่นวิญญาณของเขาก็ถูกดูดเข้าไปในวงแหวนปราณ
ยันต์ปราณเรืองแสงสว่างเป็นประกาย มันสั่นอยู่ในอากาศครู่หนึ่งแล้วพ
