คู่พ่อลูกอีกครั้งพลางเอ่ยคำพูดนี้ออกมา ก่อนจะหันหลังเดินจากไปทันที
ก่งเหยาและก่งเซวียนตัวแข็งทื่อพลางหันมามองหน้ากัน
“ท่านพ่อ… หรือเราควรส่งกองทหารลำดับหนึ่งไป สิ่งที่ผู้อาวุโสหนี่พูดฟังมีเหตุผลทีเดียว” ก่งเซวียนเสนอขึ้นมาหลังจากคิดอยู่สักพัก
“พ่อให้เจ้าตัดสินใจตามเห็นสมควร” ก่งเหยาลูบเคราพร้อมหัวเราะหึๆ ในลำคอ
…
“เป็นแค่ระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการ... กล้าดีอย่างไรมาทำตัวกำเริบเสิบสานเช่นนี้” ผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุราลอยอยู่บนอากาศ มือหนึ่งถือยันต์หยกห้าแผ่นเอาไว้ วงแหวนปราณยังคงหมุนวนเพื่อดูดเอาแก่นวิญญาณเข้ามากักเก็บไว้ภายใน
วงแหวนปราณมีขนาดใหญ่โตมาก ปู้ฟางพินิจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ต้องมุ่นคิ้ว
“ศิษย์พี่ปู้ ไอ้หมอนี่มันเป็นปีศาจร้ายจากลัทธิอสุรา… พลังปราณของมันสูงส่งเป็นอันมาก พวกนี้เป็นกลุ่มเดียวกับที่ก่อชนวนสงครามในจักรวรรดิวายุแผ่ว ทั้งยังยึดเอาแก่นวิญญาณจำนวนมากไว้กับตัวด้วย ข้าบอกได้เลยว่าคนพวกนี้กำลังคิดทำเรื่องชั่วร้ายอยู่แน่นอน เราต้องหยุดเขาให้ได้นะขอรับ!” ถังอิ่นเอามือข้างหนึ่งกุมหน้าอกไว้ เลือดยังคงไหลออกจากมุมปากขณะที่เอื้อนเอ่ย
“ลัทธิอสุรารึ” ปู้ฟางหรี่ตา กลุ่มอำนาจ
