เว่ยต้าฝูเลือกที่จะปิดปากเงียบ
เว่ยต้าฝูรู้ตัวแล้วว่าตนเองพลาดไปมหันต์ ทักษะการทำอาหารของปู้ฟางนั้นล้ำหน้ากว่าที่เขาจินตนาการไว้ไปไกล ชายผู้นี้ถือเป็นบุคคลที่คนอย่างเว่ยต้าฝูได้แต่มองตามหลังเท่านั้น น้ำแกงสี่ขุมทรัพย์ที่อยู่ตรงหน้าเป็นอาหารที่เค้นให้ตายอย่างไรเว่ยต้าฝูก็ไม่อาจปรุงขึ้นได้อย่างแน่นอน
แม้น้ำแกงสี่ขุมทรัพย์จะทำขึ้นจากวัตถุดิบธรรมดา หัวหน้าพ่อครัวก็รู้สึกว่าสภาพร่างกายของตนดีขึ้นอย่างมากหลังจากได้ดื่มน้ำแกงนี้ เป็นความรู้สึกเดียวกับตอนที่เขาได้กินอาหารที่ทำจากวัตถุดิบพลังปราณ
เว่ยต้าฝูรู้สึกขมขื่นใจไม่น้อย
“เยี่ยมไปเลย! เว่ยต้าฝูเอ๋ยเว่ยต้าฝู ทั้งที่ทักษะการทำอาหารของพ่อหนุ่มคนนี้ยอดเยี่ยมดีงาม แต่เจ้ากลับคิดจะฝังกลบพรสวรรค์ของเขาเสียได้ ดูเหมือนว่าสายตาของเจ้าจะย่ำแย่เต็มที ในเมื่อเจ้าชอบฝังกลบคนอื่นนัก จากนี้ไปข้าจะให้เจ้าสลับตำแหน่งกับเจ้าหนุ่มนี่เสีย ต่อไปนี้เขาจะเป็นหัวหน้าพ่อครัวของโรงครัวประจำกองทหาร”
สีหน้าของจูเยวี่ยเคร่งเครียดจริงจังขณะหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา
ร่างของเว่ยต้าฝูสั่นเทิ้มใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความขมขื่น
ถังอิ่นหรี่ตาพลางตักน้ำแกงที่ทำให้รู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจเข้าปากเรื่อยๆ เขารู้สึกว่าอาการบาดเจ็บภายในค่อยๆ ดีขึ้นทีละน้อย ชายหนุ่มจดจ่ออยู่กับชามน้ำแกงตรงหน้า ไม่ได้หันไปมองจูเยวี่ยที่กำลังลงโทษเว่ยต้าฝูแต่อย่างใด
“ไม่จำเป็น ข้าไม่ได้สนใจจะเป็นหัวหน้าค
