น ขอแค่เจ้าเตรียมวัตถุดิบพลังปราณมาให้ข้าก็พอ” ปู้ฟางพูดขัดจูเยวี่ยเพราะไม่ได้ต้องการเป็นหัวหน้าพ่อครัวของโรงครัวประจำกองทหารแต่อย่างใด สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือทำอาหารจานใหม่ไปเรื่อยๆ จะได้ผ่านการพิจารณาของระบบได้เร็วๆ
แต่ไม่ว่าปู้ฟางจะพูดอย่างไร จูเยวี่ยก็ยังยืนกรานคำสั่งของตัวเอง ตอนนี้เว่ยต้าฝูจึงต้องไปประจำอยู่ที่ครัวของวัตถุดิบธรรมดาแทน
พ่อครัวหลายคนของโรงครัวประจำกองทหารเดินเข้ามายกกระทะทั้งสี่ใบออกไปยังกระโจมของเหล่าทหาร แล้วแจกจ่ายน้ำแกงสี่ขุมทรัพย์ให้ทุกคนกินอย่างรวดเร็ว
……
โม่หลินดึงสายบังเหียนของอสูรเวทที่นั่งอยู่ ด้านหลังเขาเป็นกองทัพทหารจำนวนมาก สายตาของชายหนุ่มจับจ้องไปยังทิศที่ค่ายของกองทหารแห่งเมืองประจิมเร้นลับตั้งอยู่ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นช้าๆ
ร่างที่กำลังถือยันต์ลอยอยู่กลางอากาศ วงแหวนปราณที่เกิดจากยันต์หมุนวนอยู่รอบมือของคนผู้นั้น
“กองทหารแห่งเมืองประจิมเร้นลับอยู่ที่นั่น มุ่งหน้าไปถอนรากถอนโคนพวกมันเร็วเข้า ตอนนี้ผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการที่เข้ามาช่วยเหลือคนพวกนั้นกำลังบาดเจ็บอยู่ นี่คือช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดในการทำลายล้างพวกมันแล้ว จากนั้นค่อยเดินทางไปยังเมืองโม่หลัวต่อ แล้วพอครองเมืองโม่หลัวได้ ค่อยเริ่มจู่โจมเมืองประจิมเร้นลับ”
แขนเสื้อสีดำของชายชราที่ลอยอยู่กลางอากาศโบกสะบัดตามแรงลม เขาเอ่ยคำสั่งน้ำเสียงเคร่งขรึมให้โม่หลินนำทัพไปโจมตีกองทหารแห่งเมือ
