เหล่าทหารตั้งค่ายอยู่ท่ามกลางเศษอิฐเศษปูน เงาของกระโจมซ้อนทับกันไปมาขณะที่ควันจากกองไฟลองสูงขึ้นไปในอากาศ แสงของอรุณรุ่งสาดส่องเข้ามาทำให้สถานที่แห่งนี้ดูเปลี่ยวร้างไม่น้อย
ถังอิ่นนั่งขัดสมาธิอยู่ในกระโจมหนึ่ง พลังปราณเที่ยงแท้ผันผวนอยู่รอบร่างเนื่องจากชายหนุ่มบังคับให้มันโคจรไปรอบๆ เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บภายใน ถังอิ่นเพิ่งบรรลุขั้นนักพรตยุทธการได้ไม่นาน ระดับพลังปราณของเขาในตอนนี้ไม่อาจรับมือผู้เยี่ยมยุทธ์ของลัทธิอสุราได้
ผ่านไปพักใหญ่พลังปราณเที่ยงแท้ที่ไม่ค่อยเสถียรนักซึ่งกำลังหมุนวนอยู่รอบกายก็ค่อยๆ กลับเข้าไปในตัว ชายหนุ่มกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ใบหน้าซีดเซียวยิ่งกว่าเดิม
“ไม่คาดคิดเลยว่าขั้นปราณของคนในลัทธิอสุราจะทรงพลังถึงเพียงนี้…” ใบหน้าของถังอิ่นซีดขาวราวกระดาษ นัยน์ตาฉายแววกังวลเล็กน้อย หากเขาหยุดผู้เยี่ยมยุทธ์ของลัทธิอสุราผู้นี้ไม่ได้ เมืองโม่หลัวและแม้แต่เมืองประจิมเร้นลับอาจตกอยู่ในเงื้อมมือของคนชั่วพวกนั้นก็เป็นได้ แล้วถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง มันย่อมเป็นหายนะอย่างแน่นอน เลือดของผู้คนมากมายคงจะหลั่งไหลจนกลายเป็นแม่น้ำสายใหญ่ภายใต้ฤทธิ์เดชของลัทธิปีศาจแห่งนี้
ชายหนุ่มรู้เรื่องของลัทธิอสุราไม่มากนัก แต่หนี่หยันก็พอจะเล่าอะไรต่อมิอะไรของลัทธินี้ให้เขาฟังบ้าง เช่น เขารู้ว่าลัทธิอสุราเดินทางจากแคว้นอื่นมายังดินแดนทางใต้แล้วก่อตั้งสำนักขึ้นมาเป็นพันปีแล้ว การมาถึงของสำนักชั
