อยู่ด้านหลังสุด เนื่องจากเหล่าพ่อครัวต้องแบกกระทะเอาไว้บนหลัง จึงเป็นเรื่องยากที่จะเคลื่อนที่ได้รวดเร็ว
ดวงอาทิตย์แผดแสงเจิดจ้าอยู่บนท้องฟ้า ส่งความร้อนระอุลงมาสู่ผืนโลก ทำให้ภูมิประเทศด้านล่างดูเหมือนกำลังจะสุกเกรียมได้ที่จนถึงขั้นระเหิดกลายเป็นไอได้
หลายคนถูกพิษแดดเล่นงานจนทนไม่ไหวอีกต่อไป
ปู้ฟางแบกกระทะโดยมีเจ้าขาวเดินตามต้อยๆ อยู่ด้านหลัง ระยะห่างระหว่างเขาและหน่วยของเขานั้นมากพอตัว เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานทำให้สมาชิกหน่วยโรงครัวกับปู้ฟางกลายเป็นไม่ชอบขี้หน้ากัน ทุกคนทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน เว้นไว้ก็เพียงหลงไฉเท่านั้น
ทุกคนตั้งใจจะใช้วิธีนี้ทำให้เขากลายเป็นคนบ้าไร้คนคบเพื่อแก้แค้น
ทุกครั้งที่หลงไฉพูดคุยกับปู้ฟาง เว่ยต้าฝูจะจ้องเด็กหนุ่มตาเขียว จากนั้นหลงไฉก็จะวิ่งหนีไปอีกทาง ทิ้งรอยยิ้มเยาะไว้บนใบหน้าของเว่ยต้าฝูขณะมองไปที่ปู้ฟาง
ปู้ฟางคิดว่าคนผู้นี้นี่ช่างสติวิปลาสเสียจริง…
ครืด ครืด
เสียงล้อรถขนของหนักอึ้งถูกลากไปบนพื้นถนนดังก้องไม่หยุด ส่วนคนทั้งหลายก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินกันต่อไป
ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นมืดมิด ดวงจันทร์เสี้ยวสองดวงโผล่พ้นขอบฟ้าขึ้นมาลอยเด่นอยู่ในแผ่นฟ้าสีดำ
เสียงตะโกนออกคำสั่งทำให้บรรดาทหารหยุดเดินแล้วเริ่มตั้งค่ายพักแรม
หน่วยโรงครัวเองก็กำลังอลหม่านเช่นกัน เนื่องจากพวกเขาต้องตั้งค่ายของตนเอง ทั้งยังต้องตั้งเตาติดกระทะเพื่อทำอาหารอีกด้วย
ปู้ฟางหยุดอยู่ด้า
