ว ปกติระหว่างช่วงสงคราม หากเราหาวัตถุดิบพลังปราณไม่ได้ ก็จะใช้วัตถุดิบธรรมดาเหล่านี้ประทังความหิวของทหารไปก่อน” เด็กหนุ่มหน้าตาใสซื่อเอ่ยตอบ
เว่ยต้าฝูตวัดสายตาไปมองเด็กหนุ่มทันที ทำเอาอีกฝ่ายย่นคอพลางแลบลิ้นออกมา
ปู้ฟางพยักหน้า เข้าใจแล้วว่าเว่ยต้าฝูตั้งใจให้เขาใช้วัตถุดิบธรรมดาทำอาหารเพื่อวัดความสามารถา หรือพูดให้ถูกก็คือทำให้การทำงานของเขายากขึ้น เนื่องจากการจะใช้วัตถุดิบธรรมดาทำอาหารเลิศรส พ่อครัวแม่ครัวต้องมีทักษะที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนพลางขยับเท้า เตะกิ่งไม้ที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นขึ้น กิ่งไม้เหล่านั้นลอยขึ้นมาสองสามกิ่ง ชายหนุ่มเหวี่ยงกิ่งไม้ด้วยท่าทางสบายๆ เพื่อให้มันตกลงมาเรียงบนพื้นอย่างเป็นระเบียบ
เขาตั้งหม้อแล้วก่อเตาอย่างหยาบขึ้นอย่างรวดเร็ว
การกระทำเหล่านี้ไม่ได้ดูตั้งใจเต็มที่แต่อย่างใด แต่ก็ยังทำให้ดวงตาของคนที่อยู่รอบข้างเป็นประกายขึ้น ไอ้หนุ่มหน้าหล่อนี่ดูเหมือนจะมีความสามารถอยู่บ้างเหมือนกัน!
เด็กหนุ่มหน้าตาใสซื่อตื่นเต้นขึ้นมาทันที
พอตั้งหม้อเสร็จปู้ฟางก็เริ่มเตรียมวัตถุดิบที่อยู่ในกระสอบ เขาหยิบวัตถุดิบทั้งหมดออกมาแล้วแยกมันเป็นกองๆ ตามประเภท
จากนั้นชายหนุ่มก็หยิบมีดทำครัวสีดำด้ามไม้ขึ้นมา มันให้ความรู้สึกแย่กว่าการจับมีดทำครัวกระดูกมังกรทองอยู่มากโข
ปู้ฟางแสดงทักษะการใช้มีดขั้นเทพ จากนั้นก็หยิบมันฝรั่งหนึ่งหัวโยนขึ้นไปในอากาศ แล้วควงมีดด้วยท่าทางส
