ุดหวือหวา ชายหนุ่มปอกเปลือกมันฝรั่งท่ามกลางสายตาตื่นตกใจของทุกคน จากนั้นเขาก็ใช้มีดตบมันฝรั่งที่ร่วงลงจากท้องฟ้าให้ตกลงไปในหม้อ
ชายหนุ่มวางระแนงไม้ที่ล้างทำความสะอาดแล้วลงในหม้อ วางอ่างใส่น้ำสะอาดลงใต้กรอบไม้อีกทีเพื่อนึ่งมันฝรั่งด้านบน
ปู้ฟางจุดไฟให้หม้อร้อนแล้วปิดฝาหม้อที่ทำจากไม้ลงไป เอามือจับไว้หนึ่งข้าง
“ไอ้เด็กนี่จะทำอะไรกัน นึ่งมันฝรั่งรึ ฮึ… ไร้ความสามารถสิ้นดี”
ท่าทางการเคลื่อนไหวของปู้ฟางดูหวือหวาไม่น้อย เว่ยต้าฝูทำเพียงหรี่ตาพลางส่ายหน้า รู้สึกรังเกียจเต็มหัวใจ
แต่ลักษณะการนึ่งมันฝรั่งของปู้ฟางนั้นดูประหลาดชอบกล เหตุใดเขาจึงต้องเอามือปิดฝาหม้อไว้ด้วยเล่า
มืออีกข้างที่ว่างอยู่ของชายหนุ่มถือมีดเอาไว้ แล้วเริ่มเตรียมเห็ดที่เพิ่งล้างจนสะอาด
ใช้มือเดียวเตรียมวัตถุดิบเช่นนั้นรึ
ผู้คนรอบกายเริ่มอุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึง ดูเหมือนว่าหมอนี่จะผ่านการฝึกทักษะขั้นพื้นฐานมา
ปู้ฟางสงบนิ่งเป็นอันมาก เขาถือมีดทำครัวเอาไว้ในมือ ข้อมือพลิ้วไหวราวสายน้ำ ชายหนุ่มสะบัดข้อมือส่งเห็ดลอยขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็หั่นเห็ดเป็นชิ้นๆ กลางอากาศ
ทุกคนมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความตื่นตาตื่นใจ รู้สึกตัวอีกทีเห็ดที่หั่นเสร็จเรียบร้อยก็เรียงเป็นระเบียบอยู่ในหม้อกระเบื้องราวจับวาง
เว่ยต้าฝูแยกเขี้ยว ไอ้หล่อนี่มีทักษะการใช้มีดที่… ยอดเยี่ยมจริงๆ! แต่… ใช้มีดเก่งแล้วมันอย่างไรเล่า ต้องทำอาหารออกมาอร่อยต่างหากถึง
