้สนับสนุนที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลังอยู่ ก็ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่ากองทัพของอีกฝ่ายนั้นจะทรงพลังสักเพียงใด หากเซียวเหมิงพ่ายแพ้ ทั้งจักรวรรดิต้องประสบกับเคราะห์กรรมหนักหนาอย่างแน่นอน
ปู้ฟางพูดคุยกับเซียวเยวี่ยอย่างออกรส หลังจากตัดสินใจจะเข้าร่วมกองกำลังติดอาวุธในฐานะพ่อครัวของกองทัพ เขาจึงจำเป็นต้องรู้เรื่องพื้นฐานในกองทัพเสียก่อน ถึงแม้ว่าเซียวเยวี่ยจะไม่ได้ออกรบบ่อยนัก แต่ก็ยังมีความรู้เรื่องนี้มากกว่าปู้ฟาง
ทั้งสองพูดคุยกันหลายต่อหลายเรื่อง ปู้ฟางถามคำถามและเซี่ยวเยวี่ยก็ตอบ ถึงกระนั้นฝ่ายคนตอบก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเหตุใดวันนี้เถ้าแก่ปู้จึงดูสนใจใคร่รู้เรื่องกองทัพนัก
หลังจากบทสนทนาสิ้นสุด สุราหมดไห อาหารเกลี้ยงจาน คนตระกูลเซียวทั้งสองก็เอ่ยลาปู้ฟางก่อนจะออกจากร้านไป
ลูกค้าเดินเข้าออกขวักไขว่อยู่ทั้งวัน เมื่อชื่อเสียงของร้านเริ่มเติบโต ธุรกิจก็เริ่มงอกเงย พอธุรกิจไปได้ดี ปู้ฟางก็ยิ่งเข้าใกล้การบรรลุขั้นปราณมากขึ้นทุกที
ในที่สุดก็จบวัน โอวหยางเสี่ยวอี้และเซียวเสี่ยวหลงผู้อ่อนล้าต่างก็กล่าวลาปู้ฟางก่อนกลับไป ส่วนอวี่ฝูก็เดินกลับเข้าห้องเพื่อพักผ่อน
ตกกลางคืน แสงไฟภายในห้องครัวของร้านยังคงสว่างไสว ปู้ฟางกำลังฝึกฝนการทำอาหารประจำวัน ในฐานะพ่อครัวผู้ทะเยอะทะยาน เขาติดนิสัยที่ต้องฝึกทำอาหารทุกวันเพื่อรักษาระดับฝีมือให้ยอดเยี่ยมอยู่เสมอ
“ระบบ เมื่อไรข้าจะได้ออกเดินทางไปยังเมืองประจิมเร้นลับสักที
